HISTORISCHE TERUGBLIKKEN

 

 

 

 

Op deze website passeren na-oorlogse wedstrijden in de Nederlandse Kempen de revue. Regionale renners, winnaars van wijd en zijd, wielerploegen en clubteams worden nog eens extra in de kijker geplaatst. Foto's verluchtigen de tekst en doen oude tijden herleven.

De historie van de wielersport in het zuiden van Brabant is ook terug te vinden in een tweetal boeken Wielerspiegel van de Kempen met naast honderden pagina's wielergeschiedenis ook zowat 1400 foto's uit het Kempenland.

 

Zie ook: www.wielerspiegel.wordpress.com

2008 DUIZEL

 

Het gebeurt niet gauw dat een wielerkoers vanwege de weersomstandigheden wordt stilgelegd. In 2008 kan de jury in Duizel niet anders dan besluiten de renners na dertig van de vijftig af te leggen ronden af te laten sprinten. Donder en bliksem teisteren de elite en beloftenwedstrijd ‘Om de Gele Trui’. Die komt in het bezit van Johnny Hoogerland (Yerseke). Rudi van Houts (Luyksgestel), de mountainbiker die de Olympische Spelen van Peking niet aan zich voorbij wil laten gaan, komt voorzichtig als eerste op de kletsnatte klinkers door de laatste bocht en ziet Hoogerland nog net voor de finishlijn passeren.  Nationaal kampioen bij de elite zonder contract Job Vissers (Erp) wordt derde. Maar dan hebben de meeste toeschouwers al even een droog plekje opgezocht. Op de foto van Ad Jacobs de twaalfmans kopgroep onder leiding van Johnny Hoogerland met nationaal kampioen Job Vissers in vierde stelling. Met een topveld aan de start is het afvlaggen van de koers wel sneu voor de organisatie en het goed opgekomen publiek, maar gelet op de open achterzijde van het parcours mag de beslissing van de jury niet in twijfel worden getrokken. Zeker niet als achteraf blijkt dat in het naburige Eersel een huis door blikseminslag in brand is gevlogen.

 

1990-1991 OOSTELBEERS

 

Twee rensters die het Nederlandse vrouwenwielrennen eind jaren tachtig en in de jaren negentig domineren schrijven in 1990 en in 1991 de dameswedstrijd in Oostelbeers op hun naam. De Ronde van de Drie Beerzen is in die tijd jarenlang de seizoenouverture in Zuid-Oost Brabant. Leontien van Moorsel wint de dameskoers in 1990, een jaar later is de eer aan Monique Knol. Vooral Van Moorsel maar ook Knol heeft een palmares om u tegen te zeggen. Knol (31 maart 1964 in Wolvega geboren) is aanzienlijk ouder dan Van Moorsel (22 maart 1970 uit Boekel), maar begint op latere leeftijd dan de Brabantse renster met de wielersport. Zij wordt in 1988 Nederlands kampioene op de weg door de jonge Van Moorsel van haar eerste nationale titel af te houden. Op haar beurt grijpt Van Moorsel in 1989 voor het eerst de nationale driekleur bij de vrouwen na eerder in de jongerenrangen al herhaaldelijk op de titel beslag te hebben gelegd. Voor Knol is het grootste wapenfeit de Olympische wegtitel in Seoel 1988. Van Moorsel hoort na 1985 maar liefst 27 keer het volkslied spelen na een nationaal kampioenschap, wordt negen keer wereldkampioen (in vier disciplines), wint in Sydney drie gouden en een zilveren Olympische medaille en zet tweemaal de Tour Féminin naar haar hand. Als kers op de taart verovert ze in 2003 het werelduurrecord op de Olympische baan van Mexico-stad.

 

Op de foto van Gerard Wolfs in 1990 klopt Leontien van Moorsel in Oostelbeers haar rivalen in de groepssprint nadat Jolanda Van Dongen-Cools (Sommelsdijk) met de volle winst aan de haal is gegaan. Achter Van Moorsel in haar nationale kampioenstricot finishen Cynthia Lutke Schipholt (Den Haag), de Belgische Nele d'Haene, Monique de Bruin (Amersfoort) en Monique Knol (Amersfoort). In 1991 is het de beurt aan Monique Knol die op het podium wordt geflankeerd door Margaretha Groen (Nieuw Lekkerland) en Jolanda van Dongen-Cools.

1989 VELDHOVEN

 

 

Op zondag 7 mei 1989 staat Anthony Theus glunderend op het erepodium in de Mullerlaan in Zonderwijk. Voor de 21-jarige dienstplichtig militair uit Bergeijk gaat een droomwens in vervulling. Hij heeft al lang uitgekeken naar een klassieke zege. Als die dan uitgerekend in de Omloop der Kempen geboekt kan worden, geeft dat een wieleramateur uit de streek van de Brabantse koningsklassieker extra voldoening (Foto Henk van Dorenmalen)

 

Theus kan zich het koersverloop nog helder voor de geest halen. “De wedstrijd was toen 220 kilometer lang. De dag ervoor reed ik de Ronde van Overijssel. Die was toen 230 kilometer. In de Kempen reed ik 180 kilometer voorop. We reden al na veertig kilometer met tien man weg. Veel later in de wedstrijd sloten zich nog een aantal anderen bij ons aan.” Dat deert Theus niet. Integendeel. Na de samensmelting van de twee kopgroepen is hij de eerste die opnieuw voorsprong probeert te nemen. Dertien renners blijven uiteindelijk vooraan bijeen. De beslissende aanval wordt door Theus geopend met nog tien kilometer voor de wielen. Harm Jansen van de nationale ploeg countert, maar krijgt als bewaker Patrick Eyk, de ploeggenoot van Theus uit het Van Aarle/Ecco-team, met zich mee. Theus wil op eigen terrein de winst niet uit handen geven. “In de laatste kilometer demarreerde Eric Cent en die werd zo voor mij een ideale springplank. In de finishstraat ging ik erop en erover en won daarmee mijn eerste A-klassieker.” De Bergeijkenaar zal zijn zege in de Omloop der Kempen nog driemaal (1994, 1995 en 2000) herhalen waarmee hij tot nu toe recordhouder is in de Kempenklassieker.

2006 Steensel

 

De overvloedige regen kan voor Niek Basten en zijn Kempische supporters de pret niet drukken. Aan de finishlijn van de Steenselse kermisronde is het maandagavond 16 augustus 2006 groot feest. De aanvalslustige Hapertse coureur krijgt eindelijk loon naar werk. Basten boekt niet alleen zijn eerste seizoenszege maar wordt ook overtuigend eindwinnaar in de 12-delige wedstrijdcyclus van het Rabobank Kempenpers Klassement. Met hem krijgt de Steenselse organisatie een mooie naam op de erelijst. Zelden in de 25-jarige periode van de Steenselse kermisronde liet Pluvius zich zo gelden als tijdens de jubileumuitgave van de wielerdag. De hemelsluizen worden vooral in de finalekoers van het Rabobank Kempenpers Klassement volledig geopend. Maar ook de oud-professionals die in de eerste manche achter de derny’s voor de ereplaatsen strijden komen verre van droog over de eindstreep. Steven Rooks schrijft de finalemanche van de dernykoers met oud-professionals op zijn naam door Matthieu Hermans en Eddy Bouwmans achter zich te houden. De wedstrijd achter de derny's geeft een speciaal cachet aan de Steenselse jubileumronde. Piet Hakkens, Peer Heezemans, Wil Jacobs en Hein Peeters, die vanaf het eerste begin nog in de organisatie actief zijn, hebben met de overige leden van de Stichting eer van hun werk. In de finale van het Rabobank Kempenpers Klassement staat Niek Basten voor de taak zijn groene leiderstricot te verdedigen in een al wekenlange tweestrijd met Ferdi van Katwijk uit Wanroy. Met zijn zwager Richard Groenendaal, met Jelle van Groezen, Jurgen van Pelt, Mart van Zandbeek en ook zijn Snelle Wiel clubgenoot Jean-Pierre Leijten legt Basten er in een zesmans kopgroep flink de zweep over. In de slotfase neemt hij in zijn eentje voorsprong. Gedragen door de aanmoedigingen van een groot publiek dat de finishstraat met paraplu’s rijendik tot een kleurig decor maakt houdt hij vooraan stand en slaat een dubbelslag. Op de foto van Theo van Sambeek rijdt hij eerder in de koers in tweede positie achter Jurgen van Pelt. 

 

1997 RIETHOVEN

 

 

Op kermiszaterdag 14 juni 1997 organiseert de Stichting Wielerevenementen Riethoven voor de zesde keer een amateurronde in het Kempendorp. Nadat veel jaren een jeugdronde in Riethoven is verreden en nadat de eerste vier jaren de amateurronde op zaterdag plaats vond, zijn de wedstrijden in 1996 naar de vrijdagavond verplaatst. Achteraf geen goede keuze, omdat daarmee de jeugdwedstrijden in het gedrang kwamen. Nu, in 1997, kunnen jeugdrenners van twaalf tot en met veertien jaar op de zaterdagmiddag met elkaar wedijveren in de vorm van een ploegentijdrit. In drie categorieën gaan de overwinningen naar de teams van Brabant Zuid-Oost, Zuid-Holland en Midden-Limburg. Tussendoor wint Bosschenaar Leo van Laarhoven een cyclosportieven koers. In de avonduren wordt in Riethoven het jaarlijkse Rabobank Kempenpers Klassement  geopend met een individuele tijdrit, gevolgd door een criterium waarin Johan van Grootel (Veldhoven) zijn dorpsgenoot Robert Regeling en Pascal van Bussel (Ommel) van de zege af houdt. Op de foto van Theo van Sambeek staan de beste drie tijdrijders op het podium. Winnaar Robert Regeling (Veldhoven) wordt geflankeerd door Patrick Claessens (Meijel) en Dennis Kroonen (Bladel).

1981 DUIZEL

 

Met nog tien ronden te rijden oftewel bijna veertien kilometer voor de finish van de 24e kermisronde van Duizel op het kleine knusse parcours in de dorpskom van het Agio-dorp komt er volop leven in de amateurkoers. Een demarrage van Henk Mutsaers (Schijndel) in de kopgroep van acht man breekt de laatste krachten bij zijn medevluchters en splijt de kopgroep in drieën. Een achtervolgende groep van elf renners breekt eveneens in stukken. In een paar ronden tijd dwarrelen de nog overgebleven en naar adem happende renners uiteen tussen de duizendkoppige menigte. Mutsaers slaagt er niet in alleen voorop te blijven. Hij moet Jannes Slendebroek (Geldrop) en Evert van de Pol (Oldebroek) nog voor de finish naast zich dulden. In de eindsprint trekt Slendebroek aan het langste eind en moet, zoals duidelijk op de foto van Peter Smulders te zien is,  Mutsaers moe gestreden met gebogen hoofd zijn meerdere in de Drentse Brabander erkennen.

 

De uitslag: 1 Jannes Slendebroek (Geldrop) 100 km in 2.24.00 u., 2 Henk Mutsaers (Schijndel), 3 Evert van de Pol (Oldebroek) op 3 sec., 4 A. Hassink (Neede) op 26 sec., 5 Wim van Montfoort (Lopik) op 31 sec., 6 Willy de Laat (Vught) op 1 min., 7 Gerrit Solleveld (De Lier), 8 Dries van Wijhe (Oosterwolde), 9 Jan Peels Bergeijk op 1.05 min., 10 Hans Koot (Sint Oedenrode).

2003 BERGEIJK NK Tijdrijden

 

 Niet de als favorieten gestarte Bart Voskamp of Servais Knaven bij de beroepsrenners staan op een woensdagavond in augustus 2003 in Bergeijk op het hoogste trapje van het huldigingspodium, maar de van veel blessureleed herstelde Maarten den Bakker grijpt de gouden medaille. De zomerse avond trekt veel publieke belangstelling voor de twee laatste onderdelen van het omvangrijke programma. De wielermensen van Bergeijk en omgeving bewijzen weer eens hun kwaliteiten. En na het Wilhelmus klinken op het sfeervolle aankomstterrein de tonen van het roemruchte hermenieke als extra toegift voor de kampioenen. 

Pure wielersport is op de wegen van Pielis, Witrijt en Bokseheide ten toon gespreid. Man-tegen-man gevechten op de tijdritfiets. Strijd tegen de klok maar evengoed strijd met zichzelf, want tijdrijden is ongetwijfeld een van de zwaarste disciplines in de wielersport. De kwaliteiten van de renners en rensters worden nergens meer dan in de tijdrit bloot gelegd. Al kan de vorm van de dag zeker ook een rol spelen. Servais Knaven, dat jaar Nederlands enige Touretappe-winnaar, beaamt dat bij de huldiging van de eerste drie professionals. Met zijn dochtertje Britt op de arm kan hij er mee leven dat Maarten den Bakker de titel heeft gegrepen: ‘Een tijdrit liegt er niet om. Het is hartstikke mooi dat Maarten weer terug op niveau is. Al had ik hier natuurlijk zelf ook graag gewonnen.’ En Bart Voskamp is het daar helemaal mee eens: ‘Iedereen gunt het Maarten na alles wat hij heeft meegemaakt. Na alle ellende is hij dit jaar steeds beter gaan rijden. Dit is voor hem de bekroning.’ Daarmee doelt Voskamp op de twee seizoenen waarin Den Bakker door allerlei problemen in de persoonlijke sfeer (een overleden zus, een stukgelopen relatie en daarbij nog blessures die hem van topprestaties weerhielden), niet meer aan grote successen toekwam. Den Bakker zelf geniet van de complimenten van zijn concurrenten. ‘Bart en ik hebben veel respect voor elkaar. Hij was al vanaf de junioren een betere tijdrijder dan ik. Daarom ben ik blij hem nu eens geklopt te hebben.’ De nieuwe nationale tijdritkampioen is vol lof over het parcours en het enthousiaste publiek. ‘Voor mij is dit een grandioze dag,’ laat hij weten voordat hij de gouden medaille in ontvangst neemt.  

1993 EINDHOVEN

 

In Eindhoven komt op 17 oktober 1993 een uitgelezen deelnemersveld aan de start in een wedstrijd voor de Wereldbeker Veldrijden. De Grote Prijs Datelnet is opgenomen in een klassement van zes grote internationale wedstrijden die in het seizoen 1993-1994 in zes verschillende landen wordt betwist. Op een prachtige zonnige najaarszondag komen alle bekende namen in het professionele veldrijden op een fraai parcours aan de Karpendonkse Plas aan het vertrek. Paul Herijgers, de huidige co-commentator bij de veldritten die de Belgische VRT wekelijks uitzendt, neemt de leiding vóór de Tsjech Radomir Simunek, Danny de Bie uit België en onze landgenoten Richard Groenendaal, Frank van Bakel en Henk Baars. Laatstgenoemde rijdt lek en valt terug naar de 40e plaats, omdat hij een halve ronde met een lekke band lopend zijn weg moet vervolgen voordat hij de materiaalpost bereikt. Met een achterstand van een minuut springt de Diessenaar daar op zijn reservefiets. Richard Groenendaal komt nog ten val en keert vooraan terug. Maar dan haakt Simunek in koppositie met een pedaal achter een balk die als hindernis in het parcours is geplaatst. Groenendaal valt over hem heen, Herijgers glipt er langs, neemt 50 meter voorsprong en passeert winnend de finishlijn. Daarmee boekt de Belg na Eschenbach (Zwiterserland) zijn tweede opeenvolgende zege in de Wereldbeker. Simunek klopt Groenendaal, die nog op adem moet komen na zijn eerdere val, voor de tweede plaats. 

1980 LEENDE

 

Bij het eerste lustrum van de Profronde krijgt de Stichting Wielerronde Leende een tegenslag te verwerken. Omdat het lijkt dat de belangstelling van het publiek al enkele jaren iets tanende is door de late datum in het seizoen, willen ze in Leende graag van datum veranderen. Op de kalendervergadering van de KNWU in Woerden krijgen ze in eerste instantie 7 september toegewezen. Maar de dag na die bijeenkomst rinkelt bij Siem Rutten de telefoon. Op de toegewezen datum heeft ook Schijndel zijn profronde. Op het Uniebureau is men het verzoek van Schijndel kwijt geraakt. Maar omdat die plaats oudere rechten heeft moet Leende uitwijken naar eerste pinksterdag 25 mei 1980. Nadat een jaar eerder liefst drie wereldkampioenen aan de start zijn gekomen (wegkampioen Jan Raas, baan achtervolgingskampioen Bert Oosterbosch en baankampioen achter grote motoren Martin Venix), staat er nu ondanks het bijna samenvallen met de Dauphiné Libéré in Frankrijk toch een mooi deelnemersveld aan het vertrek. De sprint tussen de twee grootmeesters Jan Raas en Roger de Vlaeminck vormt de apotheose van een levendige wedstrijd. De donkere Belg boekt in Leende zijn veertiende seizoenszege. Hij wordt door burgemeester Waelput gehuldigd als vijfde winnaar van de Profronde van Leende. Geheel rechts staat oud-profcoureur Jo de Roo. 

 

 

1986 VALKENSWAARD

  

De cyclo cross maakt aan het eind van de jaren zeventig een stormachtige ontwikkeling door. Met renners als Hennie Stamsnijder (Enter) en Rein Groenendaal (Sint Michielsgestel) spreekt Nederland internationaal een geducht woordje mee. In Valkenswaard hebben vier regionale wielerclubs in eendrachtige samenwerking bij hun zilveren jubileum in 1974 de nationale titelstrijd veldrijden toegewezen gekregen. Gezamenlijk organiseren De Kempen (Valkenswaard), Het Snelle Wiel (Bladel), Trap Met Lust (Geldrop) en Wilhelmina (Eindhoven) in de jaren die volgen een nationale cyclocross. Bij de toenemende belangstelling voor het veldrijden zijn topcrossen voor de vier verenigingen financieel niet meer haalbaar. In goed overleg wordt daarom in 1980 besloten om de organisatie van de veldrit toe te vertrouwen aan de Stichting Wielerevenementen Valkenswaard. De internationaal sterk bezette cross in november 1980 wordt meteen een voltreffer met Rein Groenendaal als winnaar. De Duitser Klaus-Peter Thaler wint in 1981. In 1982 wordt het podium bezet door winnaar Rein Groenendaal, geflankeerd door Thaler en Hennie Stamsnijder. Als vervolgens vier Belgische organisatoren de Super Prestige Veldrijden in het leven roepen is het Valkenswaardse stichtingsbestuur onder aanvoering van Wim Amels er als de kippen bij om zich bij die organisatie aan te sluiten. Vanaf dan is de groei niet meer te stuiten. De televisie toont interesse en de media is talrijk present als de Belg Roland Liboton in 1983 de eerste Super Prestige cross op Valkenswaardse bodem wint. De organisatie op de sfeervolle Schaapsloop groeit uit zijn jasje en er wordt een nieuw parcours op het Eurocircuit gevonden. De eerste zege op dat nieuwe parcours gaat naar Martin Hendriks (Assen). Op de foto van Wim Amels duelleren Hennie Stamsnijder en Roland Liboton dat jaar op het Eurocircuit om de overige ereplaatsen.

2005 REUSEL

  

Jarenlang is de kerstveldrit in Reusel een vaste waarde op de crosskalender geweest. De veldrit op tweede kerstdag werd 35 keer verreden op een fraai bosparcours in de omgeving van de oude brandtoren. Vanaf 1981 is daar jaarlijks de verzamelplaats van renners en rensters met uitzondering van 1994 als er vanwege tè winterse omstandigheden niet gestart kan worden. Zuid-Nederland is in dat jaar op tweede kerstdag onder een dikke laag ijzel bedekt, zodat het onverantwoord is om de renners op pad te sturen. In de hoogtijdagen van de nationale veldritcoryfeeën Hennie Stamsnijder en Rein Groenendaal, lanceert RWC-secretaris Cees Moeskops het idee om in Reusel een veldrit te organiseren. Diessenaar Toon Donkers, in die tijd zelf nog actief als crosser en als inspirator van de wielersport in Kempenland, wordt gevraagd om een waardig parcours mee te helpen uitzetten. De bossen bij de trimbaan en de omgeving van de Kleine Cirkel blijken een geschikt terrein om de veldrijders aan het werk te zetten. De toppers Groenendaal en Stamsnijder ontbreken op het appèl, omdat de organisatie van begin af aan het principe hanteert dat er niet diep in de beurs wordt getast bij het aantrekken van de deelnemers. Het prijzenschema zorgt ervoor dat toch genoeg coureurs graag naar Reusel afreizen. Een veertigtal echte amateurs bindt de strijd met elkaar aan en Henk Baars wordt de eerste winnaar. In 2005 wordt het podium na de wedstrijd voor de vrouwen (foto) bezet door thuiswinnares Linda Dirkx met naast zich Daniëlle Jansen en Anouk Kesseleer-Haarsma. Voor het eerst heeft de organisatie van RWC Reusel nu, in 2016, besloten de traditionele kerstveldrit geen doorgang te laten vinden.

1993 DIESSEN

 

De Omloop 't Molenheike is in de jaren negentig een begrip in de internationale wielersport voor vrouwen. Met teams van maar liefst 17 nationaliteiten is de vierdaagse etappekoers die vanuit Diessen door het Kempenland wordt verreden een grote blikvanger. De wedstrijd heeft in 1993 van de UCI de superstatus gekregen. De deelneemsters komen uit Finland, Oostenrijk, Denemarken, Tsjechië, Slowakije, Rusland, Duitsland, Verenigde Staten van Amerika, Engeland, België, Zwitserland, Oekraïne en Neder­land. Bovendien geven voor het eerst ook teams uit Australië, Cuba, Frankrijk en Litouwen acte de présence. De deelname van een Franse ploeg met Marion Clignet als favoriete voor de eindzege is het eerste gevolg van de toekenning van de super­status aan 't Molenheike. De eerste etappe als ploegentijdrit eindigt in winst voor de Russische ploeg. Vervolgens is er etappewinst voor Allison Dunlap (USA), Cathy Reardon (Australië) en in de afsluitende individuele tijdrit voor de piepjonge Italiaanse Samantha Rizzi. In het algemeen klassement heerst de Nederlandse Ingrid Haringa die Laura Charameda (USA) en Olga Sokolova (Rusland) achter zich houdt. Haringa wint ook het sprint-, punten- en combinatieklassement in 't Molenheike. Op de foto van Hans van Hout begint de dan nog maar 20-jarige Elsbeth Vink (Wijk en Aalburg) aan de individuele tijdrit. Ook op de foto de juryleden Jos Bellemakers (Neerkant) en Ad van Grootel (Bakel). Elsbeth Vink, een paar jaar eerder wereldkampioene bij de junioren, zal in de jaren die volgen onder meer etappes winnen in de Ronde van Frankrijk en in de Holland Ladies Tour die zij in 1998 met eindwinst afsluit. 

1984 OIRSCHOT

 

 

Rein Groenendaal hoeft in de Heras veldrit geen enkele keer in het witte zand te bijten op de Oirschotse hei. Zijn spiksplinternieuwe trui ziet nog bijna net zo smetteloos wit als bij het begin van de cross. Veel meer getekend door tegenslag komt wereldkampioen Roland Liboton over de eindstreep. Na een minder voorspoedige start heeft hij, toch al op beduidende achterstand, ook nog een fikse duikeling op een van de hellingen gemaakt. Achter Groenendaal vechten de Belg Johan Ghyllebert en onze landgenoot Frank van Bakel de strijd om plaats twee uit die de amateur uit Deurne in de laatste omlopen in zijn voordeel weet te beslissen. Race- en Toerclub De Pedaleur mag zich ook bij deze derde editie van de veldrit op haar vernieuwde parcours in een grote publieke belangstelling verheugen. Bovendien zijn radio 'Langs de Lijn' en TV 'Studio Sport' met een reportageteam present, zodat De Pedaleurs met hun cross voor een geduchte brok Oirschot promotion zorgen (Foto Henk van Dorenmalen).

1984 BLADEL

 

In april 1984 tijdens de eerste editie van de driedaagse Ster van Brabant heeft

Jelle Nijdam op de foto van Henk van Dorenmalen voor aanvang van de zondagetappe even een onderonsje met Nico Verhoeven (Berkel-Enschot) en Frank Pirard (Breda). Nijdam heeft al in de proloog op vrijdagavond een voorschot op de eindzege genomen door zijn Van Aarle-Ecco ploeggenoten Hans Daams (Valkenswaard) en John Talen (Spijkenisse) na ruim 22 kilometer in de individuele tijdrit respectievelijk 41 en 48 seconden achter zich te houden. Nadat Peter Hofland (Roosendaal) op zaterdag de rit in lijn heeft gewonnen eindigt de derde etappe op zondag in een sprintzege voor Jean-Paul van Poppel (Tilburg). Jelle Nijdam zal in dat najaar prof worden bij Kwantum Hallen-Yoko en rijdt later nog voor Super Confex, Buckler, Wordperfect en TVM. Hij staat vooral bekend om zijn geweldige demarrage in de laatste kilometer. Hij zal zes etappes in de Tour de France winnen voordat hij in 1996 als actief coureur stopt.

Op de foto uit 1984 lijkt het alsof Nico Verhoeven zich al bij de eindzege van Nijdam in de Ster van Brabant heeft neergelegd. Hij neemt zijn petje af voor de renner uit Zundert. Ook op de foto te herkennen Willem van Steensel, een van de nestors in de organiserende Tour- en Wielerclub Het Snelle Wiel, alsook de broers Nico en Harrie Panken, Jos Broekx, Marcel Vosters en (midden achter) vader Pirard.

 

 

2000 LUYKSGESTEL

 

Jaarlijks komen de beste elite- en neo-amateurs in Luyksgestel aan de startlijn van de kermisronde. In 2000 is dat niet anders. Het is op de laatste maandag van juni lekker droog weer, een mild zonnetje schijnt over de ruggen van het rennersveld van hoge kwaliteit en er is veel publiek op de been. In 'een gezellige ambiance', zoals speaker Jan Peeters het uitdrukt, worden vooraf aan de avondkoers nationaal neo-kampioen Bram Tankink (Haaksbergen) en jeugdkampioen Ralf Verhoeven (Bergeijk) in het zonnetje gezet (zie foto Theo van Sambeek). Tankink is dan al zeker van een profcontract bij Farm Frites en laat in Luyksgestel waar voor zijn reisvergoeding zien. Hij maakt deel uit van een vluchtgroep van 21 renners die de finale van de wedstrijd kleurt. Als het trio Herold Dat (Lierop), Rik Elfrink (Haaksbergen) en Coen Loos (Bergeijk) in de slotfase de inspanningen niet beloond ziet, neemt Peter Schep (Lopik) het initiatief van Rabobank ploeggenoot Coen Loos over en bekroont dat met een solozege. Achter hem sprinten Pascal Hermes (Liempde) en Sandro Bijnen (Budel) naar de ereplaatsen op het podium.

1984 BLADEL 

 

In 1984 organiseert TWC Het Snelle Wiel de eerste meerdaagse editie van de Ster van Brabant. In het internationale deelnemersveld staat ook een amateurploeg uit de USA aan het vertrek. Een van de Amerikaanse renners is Steve Hegg die dat jaar olympisch individueel achtervolgingskampioen op de baan in Los Angeles wordt door de Duitser Rolf Golz te verslaan. Bovendien wint de 20-jarige coureur uit Californië met de Amerikaanse ploeg olympisch zilver op de ploegenachtervolging tegen het Australische team. Vooraf in de eerste Ster van Brabant, gewonnen door Jelle Nijdam, weet de USA-amateurselectie die door het Bladels/Amerikaanse bedrijf Walker-Hagou is geadopteerd, weinig potten te breken. Imposante coureurs als Thurlow Rogers, vooraan in de Vredeskoers 1983 achter de sterke Oost-Duitsers Falk Boden en Olaf Ludwig, Tour de l'Avenir etappewinnaar Alexi Grewal en drievoudig ritwinnaar in de Ronde van Colorado Davis Phinney, de vader van de huidige BMC-professional Taylor Phinney, slagen er ook niet in zich in Bladel op het voorplan te werken. Op de foto Steve Hegg aan de start van de individuele tijdrit met wedstrijdleider Jean Houben (Foto Henk van Dorenmalen)

2015 WEEBOSCH

 

Jarenlang is in Weebosch door recreanten op een niet alledaags parcours om premies en prijzen gestreden. Omdat het dorp maar over één doorgaande straat beschikte, werd een touw in de lengte midden over de Dorpsstraat gespannen. Zo konden de renners aan weerszijden van dat touw toch hun wedstrijd rijden. 'Op' in de richting van Bergeijk en 'Neer' in de richting van de Pilis. Zo is in 1976 d'n Op en Neer ten doop gehouden. Nu al een paar jaar, met nieuwbouw en daardoor nieuwe straten in het dorp, kan er een echte ronde worden gereden. In 2014 al reed een peloton wielervrouwen in Weebosch de finale van het Baby-Dump Kempenklassement en vervolgens gingen recreanten met elkaar de strijd aan om het Groot Bergeijks kampioenschap. Serieuze wedstrijden, in de eerste koers om de uiteindelijke bezetting van de ereplaatsen in het Kempenklassement met de daaraan verbonden interessante geldprijzen, in het tweede geval vooral om de hoogste eer. Op de foto wint Tessa Neefjes (Wervershoof) de finale koers van de vrouwen in 2015 vóór Iris Slappendel (Ouderkerk aan de Amstel) en de Duitse Melanie Hessling uit Dortmund (Foto Theo van Sambeek) 

 

1987 HAPERT

 

Vanaf 1985 t/m 1991 wordt de Kempenland Jeugdtoer verreden, gesponsord door Kempenpers en Rabobank met jaarlijks een serie etappes. De opzet is om in een aantal van de allerkleinste dorpen van de Kempen de wielersport op gang te brengen. Zo is de jaarlijkse kermisronde van Steensel ontsproten aan dit initiatief. Ook  in Baarschot en Casteren wordt in 1985 om de punten van het klassement over drie wedstrijden gestreden. In 1986 voegen Haghorst en Oostelbeers zich op aangeven van Diessenaar Toon Donkers bij de wedstrijdenreeks, terwijl ook RWC Reusel zich invoegt. Weer een jaar later wordt ook nog in Hapert en in Spoordonk door aankomende renners koers geleverd. En ook in Bladel, Duizel en Veldhoven kan de wielerjeugd in het voorprogramma van de KNWU wedstrijden aan de bak. Op de foto het podium van de 15-16 jarige renners in 1987 in Hapert: van links naar rechts Peter Vosters (Hapert), Luc Reijrink (Diessen) en Erwin Rijkers (Hapert) (Foto Fred van Laarhoven)

 

2016 OIRSCHOT-BLADEL

 

Begin deze week overleed Jan Walravens na een kort ziekbed. De Oirschottenaar van geboorte begon pas op late leeftijd met de actieve wielersport. Hij is al 32 jaar als hij zich in wedstrijden op de racefiets toont. Eerder heeft hij wat ervaring opgedaan in wedstrijdjes op de gewone fiets met omgebogen stuur zoals de Tour de Loo in Hilvarenbeek waar hij in zijn leeftijdscategorie zegeviert. Als hij al 35 jaar is wordt hij in het Belgische Jemappes wereldkampioen bij de veteranen. In een internationaal gezelschap van 85 renners uit zeven landen komt hij daar aan de start. In hoog tempo rijdt hij mee in een kopgroep. Die dreigt zeventien kilometer voor het einde door het peloton te worden ingehaald. Dan gaat Walravens op de solotoer. In het restant van de 112 kilometer koers neemt hij in zijn eentje een halve minuut voorsprong. De werknemer van Philips (Persglasfabriek) doet later zijn relaas in de Philips Koerier: ‘Hoef je niet te vragen hoe trots ik op mijn regenboogtrui ben. Mijn succes heb ik overigens voor een groot deel te danken aan masseur Kees Kraayvanger uit Eersel. Die heeft me in de laatste weken belangeloos mentaal en fysiek voorbereid.’ Nadat zijn masseur een paar jaar geleden overleed is Jan Walravens nu ook het walhalla van de renners binnen gegaan. De laatste jaren van zijn leven woonde Jan Walravens in Bladel en was nog regelmatig op de racefiets te vinden, onder meer met zijn broer en oud-renner Nico Walravens. Op de foto wordt hij in Genk gehuldigd na het winnen van de eerste echte koers waarin hij van start ging.

2007 EINDHOVEN

 

Door een teruglopend ledenaantal en een afnemend aantal vrijwilligers besluiten de wielerverenigingen Trap Met Lust (Geldrop) en De Dommelstreek (Eindhoven) aan het eind van 2006 te fuseren. In het voorjaar van 2007 wordt met nieuw elan de schouders gezet onder de fusieclub TML Dommelstreek. In nieuw clubtenue worden de renners gepresenteerd in de gezellige ambiance van de bedrijfsaccomodatie van hoofdsponsor Van Zelst Automaten en Horecagroothandel op industrieterrein De Hurk in Eindhoven. De toekomst van het wielrennen in de regio Eindhoven is daarmee gewaarborgd. Jeugdrennertjes, jongeren en al wat meer ervaren coureurs kunnen er weer tegenaan (Foto Terence Tengker)

2014 MAARHEEZE

 

Na een extreem hete versie van De Mijl 2013 met winnaar Wout Poels (met op een gegeven moment zelfs 38 graden op de thermometer) zijn de weersvoorspellingen voor de Mijl van Mares in 2014 niet al niet best. Maar dat ze nu ook een keer nog echt uit moeten komen is een domper voor organisatie, renners en publiek. In de ochtenduren kunnen de leden van de werkploeg de laatste klussen nog droog afwerken, al is het wel erg benauwd. Maar als om 14.00 uur het wielerprogramma begint met de Rabo Dikke Banden Race, start ook de regenbui, die met wisselende intensiteit aanhoudt tot 22.00 uur ’s avonds, ofwel tot 10 minuten vóór het einde van het wielerprogramma. Bram Tankink zal hierover later in het ED melden: “Niet leuk voor het publiek, niet leuk voor ons, maar vooral rot voor de organisatie.”

 

 

Het slotstuk van het wielerprogramma is de wedstrijd van de profrenners. Ondanks de gestage regen staan er toch nog de nodige wielerliefhebbers, onder hun parapluutjes, partytenten of bomen langs het parcours te kijken naar de verrichtingen van de renners. Niet rijendik, zoals gewoonlijk, maar toch méér dan je eigenlijk met zo’n bui zou verwachten. Tom Dumoulin, de 23-jarige Limburger van Giant-Shimano, verslaat in een felle sprint zijn twee medevluchters, Belkin-renner Steven Kruijswijk (2e) en zijn eigen teamgenoot Roy Curvers (3e). Sebastian Langeveld (Garmin-Sharp) en Kenny van Hummel (Androni-Giocattoli) zorgen voor een prachtige top vijf in Maarheeze. Op de foto staan de latere nummers 1 en 3 vlak voor de start nog gezamenlijk met de rondemissen onder paraplu's te schuilen (Foto Theo van Sambeek)

2006 LUYKSGESTEL

In Luyksgestel staat op maandag 27 juni 2016 de 50e kermisronde op het programma. Bij dat gouden jubileum tekent de organisatie voor een profkoers naar Belgisch voorbeeld. Tien jaar geleden bij de 40e jubileumeditie flankeerden twee zure gezichten winnaar Eddy van IJzendoorn op het podium. De jonge coureur uit Tiel heeft in de eindsprint afgerekend met Fulco van Gulik en Niki Terpstra, ploeggenoten van elkaar. Van Gulik wordt als door de wol geverfde renner die met een sterk eindschot gezegend is afgetroefd door Van IJzendoorn. Daar heeft ook Terpstra, de meest opvallende man in de wedstrijd, geen stokje voor weten te steken. De twee coureurs van het Ubbink/Syntec Team hebben niet kunnen voorkomen dat hun rivaal met de volle winst aan de haal is gegaan. Hij is dwars door alle wel of niet gemaakte afspraken heen naar de volle winst gereden. Voor de wielerliefhebbers is het weer genieten geweest in het grensdorp met een heel sterk rennersveld aan de start in het avondcriterium voor elite/beloften. De kersverse Nederlandse kampioen elite-zonder-contract Bjorn Hoeben en Gert Vanderaerden, in de driekleur van onze zuiderburen, zijn vooraf gehuldigd. Welgeteld 93 coureurs zijn voor 42 ronden op het Gestelse parcours vertrokken. De eerste premies zijn in de wacht gesleept door Michael Vanderaerden, zoon van professional Eric van weleer, Reuselse Bart Dirkx en Alain van Katwijk uit Valkenswaard. Niek Basten uit Hapert, in zijn leiderstrui van het Rabobank/Kempenpersklassement, heeft een puntje voor de leidersprijs gepakt. Niki Terpstra is in zijn eentje enkele ronden voorop gaan rijden en die toekomstige Milram-professional legt daarmee alvast een stevige basis voor diezelfde leidersprijs. In de finale komen de drie eerder genoemde coureurs voorop. Van IJzendoorn doet zijn bijnaam 'Fast Eddy' eer aan. Meteen na afloop van de kermiskoers wordt hij door zijn twee vluchtgezellen met kritiek overladen. Die kunnen het maar moeilijk verkroppen dat zij door de beloftevolle coureur uit het Belgische Palmans-Sapim-Collstrop team aan de zegekar zijn gebonden. Van Gulik en Terpstra gooien het erop dat Van IJzendoorn zich niet aan gemaakte afspraken gehouden zou hebben. Het lijkt er meer op dat zij hun verlies slecht verteren. Van IJzendoorn repliceert: ‘Het was aan hen om mij met hun tweeën proberen los te rijden. Dat is hen dus niet gelukt. Ook al wilden ze iets met me afspreken. Ik kon op het laatste stukje naar de streep nog mooi versnellen.’ Op het huldigingpodium kijken de twee ploeggenoten Terpstra (rechts) en Van Gulik elkaar met een veelbetekenende blik aan. Het grootste leed is dan alweer geleden. Tussen hen in Kempenklassementleider Niek Basten, winnaar Eddy van IJzendoorn en rondemiss Simone Houtappels (Foto Theo van Sambeek) 

1982 VALKENSWAARD 

 

In het rijtje wereldkampioenen uit de regio Nederlandse Kempen hoort naast Jan Walravens uit Oirschot (1968 Jemappes, België veteranen), oud-Eindhovenaar Bert Oosterbosch (1978 Brauweiler, Duitsland, ploegentijdrit met nationaal amateurkwartet, en 1979 Amsterdam individuele achtervolging profs), Henk Baars uit Diessen (1990 Getxo, Spanje veldrijden profs) en Jo van Seggelen uit Budel-Schoot (1979 en 1981 Sankt Johann, Oostenrijk veteranen) nog een renner genoemd te worden die er in slaagde een wereldtitel te veroveren. In 1982 staat Jo Jansen uit Valkenswaard te glimmen van trots op het podium na de titelstrijd voor de veteranen in Sankt Johann. Daar in Tirol wordt hij geflankeerd door de Zwitser Alfred Schurter en de Deen Emil Jorgen Hansen na in een zinderende eindsprint van een vijfmans kopgroep ook Fransman René Grelin en de Belgische oud-prof Joseph Henikenne naar de overige ereplaatsen te hebben verwezen. Talent mag Jo Jansen, geboren op 2 april 1944 in Riethoven, niet ontzegd worden. In de twee jaren die hij bij de nieuwelingen actief is brengt hij het in 1961 in die categorie tot clubkampioen van zijn vereniging TWC De Kempen. Ook als amateur (in 1963 en in 1965) verovert hij tweemaal de clubtitel. Maar na zijn militaire diensttijd komt er een einde aan zijn activiteiten als wedstrijdrenner. Door omstandigheden ziet hij niet de mogelijkheid om zich verder als wielrenner te ontwikkelen. Toch laat de wielermicrobe hem, als hij na zijn huwelijk naar Valkenswaard is verhuisd, niet los. Hij gaat de jeugd van TWC De Kempen begeleiden. In 1971 behoort Jansen tot de eerste lichting geslaagde jeugdwielrenleiders in Zuid-Oost Brabant, nadat de KNWU eind jaren zestig met die opleiding is gestart. Even (in 1973) wordt hij zelfs tot jurylid gebombardeerd. Maar het echte wedstrijdfietsen blijft hem trekken, zodat hij in 1979 een veteranenlicentie aanvraagt. Meteen al in het eerste seizoen dat hij in competitie komt wint hij 19 wedstrijden. Ook in 1980 en 1981 rijgt hij de overwinningen aaneen. In de Benelux is hij tussen leeftijdgenoten, vaak oud-profs, een gevreesd tegenstander die jaarlijks met een paar tientallen zeges aan de haal gaat. De wereldtitel in Sankt Johann op 28 augustus 1982 is voor hem, zij het pas op latere leeftijd, de bekroning op wat ooit als zijn jongensdroom begon.

 

 

1994 VELDHOVEN

 

Vijf jaar na zijn overwinning als jong amateur in 1989 geeft Anthony Theus nieuwe glans aan een wieler­carrière die een paar jaar werd onderbroken door blessures. Met beide armen triomfantelijk in de hoogte flitst de 26-jarige Berge­ijkenaar voor een paar duizend toeschouwers over de finishlijn op de Heemweg bij het Veldhovense City Centrum. Zijn naaste concurrenten Rob Compas, ex-kampioen van Neder­land, en de Belgische titelhouder Carl Roes, beiden gevreesd in de eindsprint, moeten ruim twee lengten toegeven. Tegen het eindschot van Theus is na 216 kilometer over winderige Kempische wegen geen kruid gewassen.

Pelle Kil heeft onbedoeld voor de beslis­sing in de wedstrijd gezorgd. De Noordhollander gaat in de finale van de klassieker onderuit en sleurt in zijn val de bij Jan Raas een jaar eerder in ongenade gevallen Wilco Zuyder­wijk mee. Zes renners komen door die ongelukki­ge man­oeuvre voorop en leggen er meteen goed de zweep over. De ploegmakkers Theus en Wiljan van Riel spelen vervolgens het spel heel gewiekst. De Til­burger heeft voor aanvang van de wedstrijd tijdens de in ere herstelde rennersze­gening de meeste wijwater­druppels van de palm­tak van pastoor Vekemans opgevangen. Die schijnen hem in de finale extra kracht te geven. Hij beult zich af om uitlooppo­gingen van de Belg Roes, ex-prof Menno Vink (Schijndel), Jurgen Gilsing (Netterden) en Rob Compas (Venhuizen) te counteren. Voor 'Theuske' is het vervolgens zaak de sprint goed af te ronden. En daarin slaagt die met glans. Carl Roes, de cou­reur uit Lille bij Herentals, kan dat beamen: "Theus kwam over me heen gevlogen als een raket." De Bergeijkenaar is weer echt terug aan de top. Na eerder al in 1989 te hebben getriomfeerd zal hij ook in 1995 en in 2000 nogmaals de Omloop der Kempen winnen en zich daarmee recordhouder maken. Zondag 22 mei 2016 wordt de wielerklassieker voor de 68e keer verreden.

 

(Foto Fotopersbureau Brabant Veldhoven)

1985 DUIZEL

 

In Duizel trekt de 28e kermisronde op de laatste maandag van juli 1985 zoals gewoonlijk veel publiek. De strijd om de gele trui wordt in vier wedstrijdcategorieën gestreden. De eerste bloemen zijn voor niet-licentiehouder Cor Gerritsen (Middelbeers). Eria Oomen (Schijndel) heeft de snelste benen van het damespeloton. Ze verslaat Corry Timmermans-Verhoeven ('s-Hertogenbosch) en Petra Groen (Nieuw-Lekkerland). Voordat Jan Burgmans (Bergeijk) bij de amateurs met een slotsolo van drie kwartier de handen van het publiek op elkaar brengt, snelt Frank Kersten naar zijn tiende seizoenszege bij de junioren. Voor de jonge coureur uit Geldrop is het de tweede opeenvolgende overwinning in Duizel. Evenals een jaar eerder slaagt hij er in het complete deelnemersveld een ronde of meer achterstand te bezorgen. Nadat Erwin Couwenberg (Reusel) in het gezelschap van Anthony Theus (Bergeijk) de juniorenkoers om de gele trui heeft opengebroken, slagen ook die twee streekrenners er niet in de Geldropse snelheidsduivel Kersten bij te benen. In een soepele stijl raast die zijn rondjes af en zoals Jan Peeters later amateur Jan Burgmans door moeilijke momenten heen zal slepen, zo doet de Eindhovense microfonist dat ook met Kersten. Gedragen door het applaus van het publiek slaagt die er in de allerlaatste ronde in de sprong naar de laatste nog niet gedubbelde groep te maken. Op het podium krijgt hij gezelschap van Kees Smits (Zundert) en William Berns (Cuyk). 

1982 MOERGESTEL

 

In 1982 wordt in Moergestel door enkele enthousiastelingen in het dorp de Stichting Wielerronde Moergestel in het leven geroepen die de toepasselijke naam Komtoer van Moergestel aan het nieuwe evenement geeft. Harrie Lunenburg, door microfonist Cor Wijdenes in de Oost- en Midden-Brabantse wedstrijden steevast het warme bakkertje uit Loosbroek genoemd, wordt de eerste amateurwinnaar door Jo van Lierop (Deurne) en Stan Strijbosch (Best) achter zich te houden. Als juniorenwinnaar wordt Schijndelnaar Jos van der Wijst gehuldigd en plaatselijk renner Eduard van der Loo, in die tijd vrijwel onklopbaar bij de recreanten, schrijft ook de thuiswedstrijd op zijn naam. Bij de nieuwelingen is Edwin Hendriks (Heesch) als eerste aan de finish. Dankzij een uitstekende sprint is die een veelwinnaar. In Moergestel klopt hij Marcel Piels (Rosmalen) en Rob Stiekema ('s-Hertogenbosch), die nog in het bezit is van deze podiumfoto. Voor het podium staat Erik Welten die wordt gehuldigd als beste deelnemer uit Moergestel. 

1991 RIETHOVEN 

 

In de jaren tachtig en negentig worden in Riethoven door TWC De Kempen uit Valkenswaard jaarlijks jeugdwedstrijden georganiseerd. De jeugdronde draagt de illustere naam 'Hel van Riethoven', omdat het parcours voor een gedeelte uit moeilijk berijdbare klinkerweg bestaat. Weliswaar niet te vergelijken met de Strade Bianche of Parijs-Roubaix. Maar voor de wielerjeugd is de 'Hel van Riethoven' altijd een vergelijkbare wedstrijd geweest. In de leeftijdscategorie van de 12-jarigen gaat de zege in 1991 naar Alain van Katwijk (Aalst-Waalre). Op het podium komen Cor Wirken (Eindhoven) en clubgenoot Richard van Driel van TWC De Kempen naast de jonge winnaar (Foto Theo van Sambeek)

2005 STEENSEL

 

Joost van Leijen, een 21-jarige belofte uit Ewijk bij Nijmegen, onderstreept in Steensel zijn grote klasse met een staaltje hardrijden van de bovenste beste soort. Met nog vijfentwintig kilometer voor de wielen vindt hij het tijd worden voor een glansrijke solo. Hoe hard een vijftal naaste concurrenten ook jacht maakt op de leider, Van Leijen laat zich niet meer achterhalen en kan zich onder een donderende ovatie van een groot publiek al ver voor de eindstreep recht zetten.

 

Van Leijen heeft zich aanvankelijk heel rustig in het peloton mee laten voeren. De Ewijker gaat zich pas na dertig kilometer met de leiding bemoeien. Hij sprokkelt zijn eerste punten voor de leidersprijs bijeen en vindt het dan tijd worden voor een eerste echte aanval. Vlakbij de thuishaven van zijn club Tempo uit Veldhoven gaat hij op jacht naar de zege. De derde plaats van een jaar eerder op het podium in Steensel vindt hij voor verbetering vatbaar. Slechts Bob Verkooyen uit Chaam en Bart Kerkdijk uit Den Haag kunnen enkele ronden met pijn en moeite in zijn spoor volgen. Dan vindt Van Leijen de tijd gekomen voor een one man show. In een vloeiende stijl, de rug gekromd en in een strak tempo gaat hij er alleen vandoor. Een reactie van vijf man uit het peloton volgt. Jurgen van Pelt, Niels Hamers, Paul van den Akker, Bart Dirkx en Marc van Grinsven geven op hun beurt vol gas. Langzaam maar zeker verkleinen de vijf hun achterstand van een halve minuut naar een tiental seconden. Op de langere rechte stukken van het parcours kijken zij leider Van Leijen in de rug. Van Pelt en Van den Akker lijken met een gezamenlijke krachtsinspanning de kloof te gaan overbruggen. Met nog drie ronden te rijden laat de Gelderlander nog eens extra zien uit welk goed wielerhout hij gesneden is. Onder luide aanmoedigingen van het publiek vergroot hij zijn voorsprong om de felicitaties in ontvangst te kunnen nemen. Zowel de eindzege als de leidersprijs en de prijs voor de strijdlust komen hem met recht toe. 

1979 LEENDE

  

Leende mag al zestig jaar bij de wielerdorpen in de Kempen genoemd worden. De eerste amateurronde wordt op 2 april 1956 door Rotterdammer Theo Sijthoff gewonnen nadat Kempenaar Piet Kennis (Hoogeloon) eerder op de dag in de wedstrijd voor nieuwelingen heeft gezegevierd. Vier jaar lang houdt de jaarlijkse Ronde van Leende stand met als amateurwinnaars Ab Sluis, Wim van Smirren en Cees Lute. Dan duurt het tot in 1969 voordat er weer rennerpelotons bij de Lindse Blaos aan de start komen met regelmatig ook een dameskoers op het programma. Keetie Hage wint in haar beste jaren vier keer de damesronde: in 1969, 1971, 1973 en 1975. Vanaf 1976 laat de organisatie onder leiding van Siem Rutten profs in de hoofdwedstrijd aantreden. De zeges gaan achtereenvolgens naar Jan van Katwijk (zowel in 1976 als in 1978), Ko Hoogendoorn, Jan Raas, Roger de Vlaeminck, Bert Oosterbosch, Gerrie van Gerwen, Leo van Vliet, Hennie Kuiper en Eric Vanderaerden die in 1985 voorlopig als laatste winnaar in Leende de boeken in gaat. In 1979 wordt Jan Raas op het podium vergezeld door de broers Fons (links) en Piet van Katwijk. Organisator Siem Rutten snoept een beetje mee.

1965 OPLOO - VLIJMEN - BLADEL

  

Piet Deenen, oud-coureur uit Oploo, woont al jarenlang in Bladel en mag daarmee inmiddels als een Kempenaar worden betiteld. Geboren op 21 maart 1940 in Oploo wint hij op 15-jarige leeftijd zijn eerste koersje: een dikke bandenwedstrijd voor de jeugd in Boxmeer. Hij vraagt een paar jaar later een nieuwelingenlicentie aan. Pas in zijn tweede seizoen rijdt Deenen zich geregeld in de prijzen. Hij wordt amateur, vervult zijn militaire dienstplicht, en pas daarna slaagt hij er in zich in de kijker te rijden. Na zijn huwelijk in 1962 gaat hij in Vlijmen wonen. Van daar uit rijdt hij gewoonlijk ‘s maandags op de fiets naar zijn werk aan het IJsselmeer, een goeie trainingsrit van bijna 90 kilometer. Inmiddels maakt hij deel uit van de Polynorm amateurploeg, gesponsord door de stalen kozijnen fabriek in Bunschoten-Spakenburg waar Deenen werk heeft gevonden. De wedstrijden gaan hem goed af. In totaal boekt hij als nieuweling en amateur 25 overwinningen. Onder meer in Oploo, Uden, Sint Michielsgestel, Schijndel-Wijbosch en Oude Tonge. Zijn mooiste criterium zege vindt hij altijd nog die in Stein. “Daar reden vijf coureurs, bij wie Harrie Steevens en Eddy Beugels, op kop op het parcours met een flinke klim er in. Met Poels uit Oeffelt kwam ik laat in de koers bij de koplopers aansluiten. Ik kon er winnen doordat de Limburgse rivalen elkaar de zege niet wilden gunnen.” Deenen finisht alleen voorop, zoals hij dat meestal doet bij winst. De mooiste zeges uit zijn wielerloopbaan zijn voor hem de etappezege in Olympia’s Tour 1965 in Beverwijk en zijn ritzege in Berlijn-Warschau-Praag in datzelfde jaar. In de Tour van het Oostblok door Oost-Duitsland, Polen en Tsjecho-Slowakije zijn Hennie Schouten, Nico Lute, Jan Fransen, André van Middelkoop en Hans den Hartog zijn ploeggenoten in het oranje team. Intussen heeft hij het Polynorm-shirt verruild voor dat van Schapers-De Bont uit Eindhoven. Op de foto wordt hij in 1965 als winnaar (links) gehuldigd in de Ronde van Braunschweig met naast hem de Belg Steegmans en Peter Kisner uit Amersfoort.

1993 HILVARENBEEK

 

Omdat het komende zondag op de kop af 23 jaar geleden is dat het NK veldrijden in Hilvarenbeek werd verreden kijken we even terug op dat kampioenschap.

 

Zondag 10 januari 1993 wordt voor Henk Baars en zijn vele supporters uit het Kempenland een historische dag. Na het behalen van de wereldtitel veldrijden in 1990 in het Spaanse Getxo gelukt het de Diessense veldrijder weer eens om zich echt in de kijker te rijden. Vlakbij huis, op Strand- en Speelland 'Beekse Bergen', slaagt Baars er in voor de eerste keer in zijn lange sportcarrière beslag te leggen op het rood-wit-blauwe nationale kampioenstricot. Daarvoor moet hij de gedoodverfde favoriet Adrie van der Poel achter zich zien te houden. Door de dooi na de strenge vorstperiode is het parcours bijzonder zwaar geworden. De veldrijders moeten zich als het ware uit de zuigende ondergrond trekken. Viervoudig titelhouder Adrie van der Poel  moet niet alleen Baars maar ook Tilburger Edward Kuijper voor laten gaan. "Het ging goed, heel goed. Eindelijk is het me gelukt," zijn de eerste woorden die de nieuwe nationale kampioen over de lippen komen voor de microfoon van NOS-radioverslaggever Jeroen Wielaert. "Een keer winnen tegen Adri e van der Poel is natuurlijk de kroon op het werk."

De geklopte favoriet Adrie van der Poel aanvaardt zijn nederlaag heel sportief: "Henkie was gewoon de beste vandaag. Ik word ook graag kampioen, maar moet met deze uitslag tevreden zijn. Ik ben geklopt door de sterkste. Ik weet nu wat het is om een heel seizoen in het veldrijden mee te draaien."

Richard Groenendaal (Sint Michielsgestel) maakt van de wedstrijd tussen tachtig elite amateurs een one-man-show. Ook de kampioenstricots bij de vrouwen (Nicole Leijten uit Udenhout) en bij de nieuwelingen (Pascal van Bussel uit Ommel) blijven op Brabantse bodem. Johan Bruinsma uit het Drentse Westerbork (junioren), Dick Ariesen uit Veenendaal (amateurs-B) en Ap Hilhorst uit Nijmegen (amateurs-C) nemen de overige titels in het Beekse zand voor hun rekening.

 

In het weekend van 9 en 10 januari 2016 vindt het NK veldrijden plaats in het Overijsselse Hellendoorn. Van Kempische zijde zijn er diverse kanshebbers op eremetaal en ereplaatsen. Bij de elite (profs) Snelle Wiel coureur en oud-Veldhovenaar Corné van Kessel (Herentals, B), bij de elite- en belofte-vrouwen Maud Kaptheijns (Westerhoven) van TWC De Kempen en Lizzy Witlox (Eindhoven) van Tempo-Bruns, bij de beloften Koen van Dijke (Baarle-Nassau) en bij de nieuwelingen het duo Mees Hendrikx (Valkenswaard) en Bart Artz (Wintelre), alle drie van Het Snelle Wiel.

 

1984 BEST

  

De renners van wielervereniging Kolonel Cole worden in de jaren 70 en 80 door verschillende clubsponsors in de kleding gestoken. Om te beginnen door de makers van het Brabants gerstenat Bavaria. Vleesmeesters De Kroes is de volgende sponsor. Als die in 1983 stopt met de sponsoring neemt clublid Jan van de Biggelaar die taak over. Die heeft al enkele jaren een eigen sponsorteam op de weg gezet en besluit in 1984 als clubsponsor voor zijn vereniging te gaan fungeren. Tijdens de Ronde van Best wordt de ploeg voorgesteld aan het publiek en kunnen de mensen kennis maken met de groen-zwarte kleding die het vertrouwde rood en geel komt vervangen. Op de foto staand van links naar rechts sponsor Jan van de Biggelaar, Jos Weber, Frans Pulles, Marc Tabak, Joost Kuijs, Thommy Gieles, Peter Artz, John Kluijtmans, Frank Gloudemans, Otto van der Linden, Hans van Stratum, Jeanique van der Linden, Monique Artz, Marco Leenderts, M. van de Kerkhof en Patrick Bertrams. Gehurkt: Frans Sanders, Joost Bertrams, Remy van Strien, Peter van Nunen en Wim Spanjers.

1983 REUSEL

  

In de Reuselse kerstveldrit spitst de strijd om de overwinning zich toe in een duel tussen de favoriet geachte crossers Henk Baars (Diessen) en Michel Groenendaal (Sint Michielsgestel) die steeds nadrukkelijker te kennen geeft in de voetsporen van zijn elf jaar oudere broer Reinier te willen treden. Twee jonge amateurs dus op het voorplan in de cross op en rondom de Reuselse trimbaan. Baars kent in de driejarige historie van de veldrit inmiddels het parcours op zijn duimpje. In 1981 heeft hij er zijn grootste concurrent Frank van Bakel na pech van diens kant weten te kloppen. In 1982 heeft de veldrijder uit Deurne op het hoogste trapje van het podium gestaan na een alle krachten vergende eindsprint tegen de donkerharige Diessenaar. Nu heeft Frank van Bakel de veldrit in Soestduinen op dezelfde dag als die in Reusel uitgekozen om te starten. Vanaf het allereerste begin neemt Henk Baars nu het heft in handen. Michel Groenendaal wil lange tijd niet van wijken weten totdat een val over een boomstronk hem op achterstand zet. Voor Baars is de tweede zege in Reusel daarmee een feit. Op de foto gaat Baars eerder dat jaar in zijn woonplaats Diessen aan de leiding op een van de hindernissen.

1998 MAARHEEZE

 

Op een van de eerste vrijdagen van augustus is al jarenlang de Mijl van Mares een van de weinig overgebleven profcriteriums in Nederland. In 1998 wordt voor de 37ste keer de wedstrijd als Mijl van Mares gereden. Dan al met gratis toegang voor het publiek. Dat betekent dat alle bezoekers ook in de grote feesttent nabij start en finish gratis terecht kunnen bij de diverse optredens van muziekartiesten. De organiserende Stichting Wielerronde Maarheeze heeft er ook dat jaar alles aan gedaan om het wielerfestijn voor belangstellenden uit de hele regio Kempenland, Zuid-Oost Brabant en Noord-Limburg aantrekkelijk te maken.

Om renners van naam aan de start te krijgen wordt Gerrie van Gerwen, de coördinator van beroepsrenners in Nederland, ingeschakeld. Hij heeft tijdens de laatste dagen van de Tour de France een aantal renners contracten aangeboden. De vraagprijs van de coureurs liegt er niet om en het wordt ieder jaar moeilijker om een goed deelnemersveld in de na-Tour-criteriums aan de start te krijgen. Voor de Mijl van Mares zijn er nog een paar extra handicaps. Daags na het profcriterium in Maarheeze staat de Classica San Sebastian, een wereldbekerwedstrijd in Spanje op het programma van de grote profteams. De coureurs kunnen in die wedstrijd voor hen erg belangrijke FICP punten verdienen. Bovendien wordt in de week van de Mijl van Mares in Duitsland de Regio Tour verreden, zodat ook daar een aantal teams met sterke renners actief is. Ondanks die handicaps is de organisatie van Maarheeze erin geslaagd een mooi deelnemersveld van om en nabij de 50 renners aan de start te krijgen. Voor aanvang van het profcriterium worden enkele in het oog springende coureurs gehuldigd. Van links naar rechts op de foto van Theo van Sambeek: Jeroen Blijlevens, Leon van Bon en de Zweed Magnus Bäckstedt, alle drie etappewinnaar in de Tour de France, en nationaal kampioen Michael Boogerd. De overwinning in de Mijl van Mares gaat dat jaar naar Steven de Jongh vóór Magnus Backstedt en Leon van Bon.

1980 EERSEL

 

De Ronde van Eersel, al in de beginjaren het Dijkcriterium genoemd, is jarenlang een begrip geweest in het na-oorlogse wielrennen in de Kempen. In 1949 wint Kees Kraayvanger uit Bladel de eerste editie van de amateurronde. Welbekende namen als Cees Paymans (Tilburg), Eindhoven Hans Dekkers (tweemaal zelfs, in 1950 en in 1951), Matthieu Sonnemans (Geldrop), Willy Gramser en Jaap Kersten (beiden uit Siebengewald) worden er ook als amateurwinnaar gehuldigd. Rien van Grinsven (Eindhoven) wint de voorlopig laatste edities van het Dijkcriterium (1954 en 1955) voordat Marcel Pennings (Nieuw-Vennep) en Peter van Doorn (Berlicum) er in 1967 en 1968 zegevieren. Dan is er even wielerstilte in Eersel totdat Bas van Lamoen (Rosmalen) tijdens de kermis op een parcours buiten het dorp een van zijn vele overwinningen boekt. Op de foto geeft de winnaar aan de micro zijn beeld van de wedstrijd, terwijl Xavier Moonen van het Eindhovens Dagblad zijn aantekeningen maakt. Links op de foto Omroep Brabant verslaggever Wim Amels (Valkenswaard), op de rug zichtbaar de nummer twee in die amateurkoers Louis van Wely (Vught). Vanaf dan zal de Ronde van Eersel weer meer dan tien jaar terugkeren naar het parcours aan de Dijk. 

1979-2015 VELDHOVEN

Een school voor voortgezet onderwijs met een eigen toerclub. Of dat een unicum is? Het is in ieder geval geen alledaags verschijnsel. In Veldhoven wordt al 36 jaar lang in groepsverband gefietst door leiding en leerlingen van het Sondervick College dat voorheen als Anton van Duinkerken College te boek heeft gestaan en na de fusie met Selsterhorst op de Kempen Campus aan de Knegselseweg is gehuisvest. In mei 1979 nemen gymdocent Henk van Dooren en conrector/leraar Nederlands Jan van den Bosch het initiatief voor een lange toertocht. Er worden vervolgens jaarlijks schoolkampen in het Zuid-Limburgse Slenaken georganiseerd en deelname aan toertochten als Luik-Bastenaken-Luik, Waalse Pijl en Ronde van Vlaanderen wordt vrijwel vaste prik. Later worden daar een stel toertochten in eigen land aan toegevoegd. Tal van (oud-)leerlingen vinden in de Toerclub een eerste aanzet om een wedstrijdlicentie te nemen met als boegbeeld oud-professional John van den Akker.

1984 EINDHOVEN

 

Jarenlang is in Eindhoven de Ronde van de Binnenstad een grote publiekstrekker geweest. In 1967 begonnen als wedstrijd bij de herdenking van de bevrijding in september met amateurs, nieuwelingen en adspiranten zijn achtereenvolgens Peter Franken (Oosterhout), Piet Kessels (Lieshout) en Henk van Vught (Boxtel) er de eerste winnaars bij de amateurs. Ook Fons van Katwijk (Oploo) zegeviert er een paar keer als amateur (1971 en 1974). In 1979 krijgen ook professionals voor het eerst startgelegenheid en is de Zeeuw Cees Priem er winnaar. In de jaren die volgen staan Gerrie van Gerwen, Bert Oosterbosch (1981 en 1984), Joop Zoetemelk, Adrie van der Poel, Jean-Paul van Poppel, Gerrie Knetemann en Steven Rooks er op het hoogste trapje van het podium. Maar ook de overige wedstrijdcategorieën staan er jaarlijks aan de start. Zo wint in 1984 John van den Akker (Veldhoven) de juniorenwedstrijd door Erik Welten (Moergestel) en Rob Stiekema (Veghel) achter zich te houden. Ze worden bij het podium vergezeld door de nestor van de organisatie Jan van der Heijden.

1985 CASTEREN

 

Zes jaar achtereen staat Casteren in de tweede helft van de jaren tachtig in het teken van de wielersport. In de laatste week van de schoolvakanties krijgt om te beginnen de basisschooljeugd in de ochtenduren de gelegenheid om zich met elkaar in leeftijdsgroepen op de fiets te meten. Achtereenvolgens is het daarna de beurt aan de Casterse jeugd van 13 tot en met 16 jaar, de Kempenjeugd zonder wedstrijdlicentie in twee leeftijdsklassen, gevolgd door dames en heren apart in een paar dikke banden wedstrijden. In de avonduren krijgen recreanten in twee wedstrijden (30+ en 30-) vrij baan met deelname van renners zonder KNWU-licentie. In 1985 gaat de zege bij de 30-plussers naar Jan Adelaars (Heeze) vóór Tonnie Jansen (Bladel) en John Boeren (Rucphen). De wedstrijd van de 30-minners (zie foto) eindigt in een overwinning voor Eduard van de Loo (Moergestel) die de Bladelse renners Tonnie Arts en Jos Roijmans aan de finish voor blijft (Foto Chris Corstiaans)

   

1981 HAPERT

 

In 1981 opent Hapert het wegseizoen in de Kempen met de districtskampioenschappen Brabant Zuid-Oost. De Hapertse Supporters Vereniging en wielerclub Het Zuiden uit Eindhoven zien in een middagvullend programma om en nabij de 300 renners voor vijf districtstitels strijden. De wedstrijd krijgt bij de amateurs een internationaal tintje met de deelname van de Britten Dave Akam, Stephen Jones, Neil Martin en John Wainwright, een kwartet dat in de regio Kempen is ingekwartierd. Maar de streekrenners geven de toon aan. Hans Baudoin (Valkenswaard) debuteert bij de amateurs met de districtstitel. Er zijn ook gouden medailles voor nieuweling Rob Verbaandert (Steensel), junior John van de Wijdeven (Eindhoven), good-old Jo Jansen (Valkenswaard) in het kampioenschap voor veteranen en Gerard van Hintum (Eindhoven) bij de liefhebbers. TWC De Kempen uit Valkenswaard wint het clubklassement. Bijgaande foto van Jos Moeskops met de molen van Hapert op de achtergrond dient in die tijd enkele jaren als herkenningspunt voor de rubriek Kempische Wielerspiegel in de weekbladen van Kempenpers uit Hapert.

1968 BUDEL-SCHOOT

 

Een sprintduel in de Ronde van Budel-Schoot 1968 met Joop Glas (met witte helm) en een onbekende renner. De Eindhovenaar denkt dat hij hier duelleert met Adrie Versluis (Ameide), maar dat is moeilijk te zien vanwege de over het stuur gebogen hoofden van de renners. Achter het voluit sprintende duo steekt Gerrie van Gerwen (Mierlo) een arm in de hoogte. In het witte shirt finisht Tonnie Gruijters (Stiphout). De Ronde van Budel-Schoot wordt in de jaren 1965 tot met 1969 verreden met adspiranten, nieuwelingen en amateurs. In 1966 rijden er ook dames met winnares Keetie Hage (Sint Maartensdijk), in 1969 is er tevens een wedstrijd voor beroepsrenners met Jan Harings (Sibbe) als winnaar.

1952 VALKENSWAARD

 

De nog jonge amateur Matthieu Sonnemans (op de foto uit het archief van Gerard Wolfs de vierde renner van links op de voorste rij met open valhelm die gebogen over zijn stuur hangt) wint in 1952 de Ronde van Valkenswaard. Na een bijzonder levendige wedstrijd met tal van uitbraakpogingen weet de Geldroppenaar anderhalve ronde voor het einde een twaalf mans kopgroep te ontvluchten en finisht met 50 meter voorsprong. De uitslag: 1 M. Sonnemans (Geldrop), 2 M. Wolfs (Vlijmen), 3. C. Havik (Zaandam), 4. H. v. d. Velden (Berghem), 5 P. v. d. Linden (Helmond), 6 M. Cuijten (Mierlo), 7 J. Hendriks (Eindhoven), 8 G. van Haaren (Oss), 9 A. Veeke (Eindhoven), 10 G. v. d. Sluijs (Eindhoven).

Bij de nieuwelingen doet zich het merkwaardige feit voor dat de eerst aankomende renner wordt gediskwalificeerd. Derks (Geldrop) is binnendoor gereden. De uitslag: 1. J. Wolfs (Eindhoven), 2 H. v. d. Linden (Helmond), 3 J. van Nispen (Sint Willebrord), 4 F. Filipini (Eindhoven), 5 D. Ceelen (Helmond), 6 A. Gietman (Roosendaal), 7 W. Vriens (Eindhoven), 8 P. de Man (Veghel), 9 C. Schenkelaars (Eindhoven), 10 A. Sebregts (Eindhoven). 

 

1952 VALKENSWAARD

 

Bij de nieuwelingen doet zich in 1952 aan het eind van de Ronde van Valkenswaard het merkwaardige feit voor dat de eerst aankomende renner wordt gediskwalificeerd. Derks (Geldrop) is binnendoor gereden. De uitslag: 1. J. Wolfs (Eindhoven), 2 H. v. d. Linden (Helmond), 3 J. van Nispen (Sint Willebrord), 4 F. Filipini (Eindhoven), 5 D. Ceelen (Helmond), 6 A. Gietman (Roosendaal), 7 W. Vriens (Eindhoven), 8 P. de Man (Veghel), 9 C. Schenkelaars (Eindhoven), 10 A. Sebregts (Eindhoven). 

Op de foto de nummers 1 en 2 bij de nieuwelingen: links Jan Wolfs, rechts Hein van der Linden.

2014 MOERGESTEL

 

Al veel jaren is Moergestel een wielerdorp bij uitstek. Zo is het evenement Moergestel Fietsdorp een fietsfeest dat in de zomer grote bekendheid geniet in Nederland en Vlaanderen. De Stichting Wielerronde Moergestel/Oisterwijk organiseert jaarlijks de Komtoer Moergestel en in het winterseizoen zijn er veldritten apart voor de jeugd en voor renners en rensters in andere wedstrijdcategorieën. In december 2014 staat Martijn Budding (Veenendaal) op het hoogste trapje van het podium na de veldrit voor elite en beloften. De coureur van het Rabobank Development Team dat onder leiding staat van Richard Groenendaal neemt in de eerste ronde van de wedstrijd over 60 minuten de leiding en loopt steeds verder uit op de overige deelnemers. Onbedreigd pakt hij dan ook de winst. De Belg Stijn Huijs is in het begin op flinke achterstand geraakt maar weet zich te herpakken en weet alsnog als tweede te eindigen. Rabo-renner Sieben Wouters (Zundert) gaat als derde mee op het podium (Foto John Damen).

2000 DOMMELEN

 

In 2000 wordt op kermisdinsdag in Dommelen het centrum van het Kempische bierdorp omgetoverd tot een echt mountainbikeparcours. De Marc van Otten Streetrace met start en finish in de Bergstraat leidt tot een succes. Honderden toeschouwers makenrond de cafés aan het parcours een supergroot terras. Een Drive in disco zorgt voor de vrolijke noot. Gezelligheid vierthoogtij. Het parcours voert de mountainbikers gedeeltelijk over de verharde weg met kunstmatige hindernissen, een spectaculaire brug en door en over grote vrachtwagens. Het andere gedeelte van het parcours gaat  door het veld waar de natuur haar hindernissen heeft klaarliggen.Bij de deelnemers behoort het plaatselijke MTB-team Marc van Otten met onder meer Marius Dona, Wil van Gestel en Jeffrey Cox. De organisatie is in devertrouwde handen van de mountainbikevereniging Action 2000.  In de jaren die volgen wordt een steile brug met een hoogte van 5 meter in het parcours gebouwd, zoals op de foto in 2004. Ook de bierkratten van de plaatselijke bierbrouwer worden gebruikt om hindernissen te maken. Want Dommelen zou Dommelen niet zijn als de bierkratten tijdens de spectaculaire streetrace geen dienst zouden doen. 

 




1977 DIESSEN

 

In 1977 wordt de Ronde van Diessen in twee wedstrijdcategorieën verreden. Bij de amateurs zegeviert Harrie van Piere uit Uithoorn die Jos Nederlof (Maarssen) en Hennie van Lent (Zwanenburg) aan de finish voor blijft. In de wedstrijd van de nieuwelingen is het uiteindelijk René Koppert (Poeldijk) die Nico Verhoeven (Berkel-Enschot) te snel af is. Beide jonge renners zullen later in hun wielercarrière, de een wat langer dan de ander, bij de profs hun woordje meespreken. Koppert zal, nadat hij een van de topamateurs in de Jan van Erp ploeg is geweest, als neo-prof in 1982 enkele zeges boeken in het shirt van TI-Raleigh. Hij rijdt nog een paar seizoenen in Italiaanse dienst, gaat dan economie studeren en is nu financieel directeur bij Kingspan Unidek in Den Bosch. Iedere wielersportliefhebber zal wel op de hoogte zijn van de handel en wandel van Nico Verhoeven. De nationale nieuwelingenkampioen van 1978 wordt na een redelijk succesvolle elfjarige profcarrière ploegleider bij Rabobank en zit nu bij Lotto/Jumbo achter het stuur van de ploegleiderswagen.

 

In Diessen zijn Koppert en Verhoeven op jonge leeftijd elkaars belangrijkste rivalen. De Westlander trekt zoals op de foto van Leo Knops, afkomstig van Facebookgroep Jeugdwielrennen 1970 – 1980, blijkt duidelijk aan het langste eind. Terwijl Koppert zijn beide armen triomferend in de hoogte kan steken, is van Verhoeven alleen de linkerarm in het shirt van de Tilburgse vereniging Pijnenburg zichtbaar. Met daarnaast zijn clubgenoot en veel te vroeg overleden Kees Evers. En is daar weer naast Henk Baars de thuisrijder die aan zijn gelaatsuitdrukking te zien zijn laatste krachten geeft? De uitslag: 1. René Koppert, 2. Nico Verhoeven, 3. Hans Zuiderwijk, 4. P. v. Gessel, 5. Kees Evers, 6. H. Bierman, 7. R. v. d. Laan, 8. Henk Baars, 9. H. Blom, 10. Jan van Diepen.

 

1973 REUSEL

 

Jarenlang organiseert RWC Reusel, eerst in het voorjaar en vervolgens met pinksteren, een wielerronde waarin ook voor dames een wedstrijd in het programma wordt opgenomen. In 1973 is de eerste winst voor Wil Kwantes (Zaandam). In de twee volgende jaren neemt Keetie Hage de bloemen voor de winnares mee naar het Zeeuwse Sint Maartensdijk. Aan de lijst met winnaressen worden later Corrie Verhoeven (Berkel-Enschot), Coby van de Broek (Soest), Petra de Bruin (Langeraar, in 1983 èn in 1984), Eria Oomen (Schijndel), Mieke Havik (Soest) en Gonnie van Koert (Nieuwkoop) toegevoegd. In 1988 wordt de erelijst afgesloten met Heleen Hage (Sint Maartensdijk) die Monique de Bruin (Hoogland) voor de zege aftroeft (zie foto).

Heleen Hage is de jongere zus van meervoudig wereldkampioene Keetie en de eveneens goed voor de dag komende Bella. In tegenstelling tot haar zussen kan Heleen goed bergop rijden en bewijst dat onder meer met vier etappezeges in de Tour Féminine, de Ronde van Frankrijk voor vrouwen. In 1984 wordt ze tweede in het eindklassement van de Tour. Ze behaalt de nationale wegtitel bij de vrouwen in 1986 en eindigt in 1987 als tweede op het wereldkampioenschap. In het jaar dat ze in Reusel zegeviert doet ze mee aan de Olympische Spelen van Seoel waar ze als 19e finisht (Foto Marianne van Dorenmalen).

1979 LEENDE

 

Leende mag al meer dan een halve eeuw bij de wielerdorpen in de Kempen genoemd worden. De eerste amateurronde wordt op 2 april 1956 door Rotterdammer Theo Sijthoff gewonnen nadat Kempenaar Piet Kennis (Hoogeloon) eerder op de dag in de wedstrijd voor nieuwelingen heeft gezegevierd. Vier jaar lang houdt de jaarlijkse Ronde van Leende stand met als amateurwinnaars ook nog Ab Sluis, Wim van Smirren en Cees Lute. Dan duurt het tot in 1969 voordat er weer rennerpelotons bij de Lindse Blaos aan de start komen met regelmatig ook een dameskoers op het programma. Keetie Hage wint in haar beste jaren vier keer de damesronde: in 1969, 1971, 1973 en 1975. Vanaf 1976 laat de organisatie onder leiding van Siem Rutten profs in de hoofdwedstrijd aantreden. De zeges gaan achtereenvolgens naar Jan van Katwijk (in 1976 en in 1978), Ko Hoogendoorn, Jan Raas, Roger de Vlaeminck, Bert Oosterbosch, Gerrie van Gerwen, Leo van Vliet, Hennie Kuiper en Eric Vanderaerden die in 1985 voorlopig als laatste winnaar in Leende de boeken in gaat. 

In 1979 is wereldkampioen Jan Raas de broers Fons (links) en Piet van Katwijk te snel af geweest in het profcriterium. Organisator Siem Rutten snoept een beetje mee.

1998 BERGEIJK

 

Vanaf de eerste editie van de Holland Ladies Tour in 1998 tot en met 2002 rijden de beste wielrensters van de wereld de etappe door het Kempenland met Bergeijk als start- en finishplaats. Ze komen in 1998 al uit Canada, Noorwegen, de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk, Australië, Zweden, België en Rusland naar Nederland. En uiteraard zijn ook alle toprensters van eigen bodem present. In Bergeijk moet Leontien van Moorsel, de draagster van de oranje leiderstrui op dat moment, in de eindsprint het onderspit delven tegen de Duitse Ina Yoko TeutenbergEen prachtig podium in Bergeijk na de etappe in de Holland Ladies Tour 1998: van links naar rechts Nederlands kampioene Leontien van Moorsel (2), rondeboy Coen Loos, winnares Ina Yoko Teutenberg en Heidi van de Vijver uit België (3) (Foto Theo van Sambeek)

2005 DUIZEL

 

In 2005 rijdt Kenny van Hummel in de nationale kampioenstrui de kermisronde van Duizel. Hij heeft dat jaar in Bergeijk en een jaar eerder in buurdorp Hapert ook al weten te zegevieren. Voor de coureur uit het Gelderse Elden bij Arnhem is de kermisronde van Duizel, hoe vreemd het ook klinkt, een soort thuiswedstrijd. “Mijn vriendin Katrien Lathouwers woont in Eersel. Zij was drie jaar geleden met de vriendin van Roy Sentjens op het NK in Nijmegen. Na afloop van het kampioenschap gingen we daar met een stel renners stappen. Zo leerde ik haar toen kennen. In Eersel is geen criterium, zodat Duizel als het ware een thuiswedstrijd voor me  is. Ik ken er een heleboel mensen, familieleden en kennissen van Katrien en haar ouders. Vandaar dat ik er wil vlammen." Hier geeft hij na afloop van de wedstrijd via speaker Jan Peeters uitleg over zijn bevindingen. Naast winnaar Marcel Alma (Harskamp) en Sebastian Langeveld (Lisse) komt Van Hummel als derde op het podium (Foto Ad Jacobs).

 

2012 OIRSCHOT

 

Marco Brus (Schijndel) schreeuwt het uit van blijdschap. Voor de derde keer wint hij in 2012 de Torenronde van Oirschot nadat hij dat kunstje ook al in 2007 en 2010 geflikt heeft. In een sprint met drie rekent hij af met de Australiërs Adam Phelan en Darren Lapthorne die met hun land- en ploeggenoten van het Drapac team Malcolm Rudolph en Stuart Shaw de Nederlandse zomer zijn komen opzoeken. De Aussies zorgen voor sterke concurrentie voor de Baby-Dump boys. Het neemt niet weg dat Marco Brus de leiding neemt in het Kempenklassement en daarmee de basis legt voor zijn derde opeenvolgende eindzege in die Kempencompetitie (Foto Theo van Sambeek). 

1987 DIESSEN

 

Op zondag 4 oktober 1987, een prachtige nazomerdag, organiseert de wielervereniging Diessen haar zesde veldrit. Plaats van handeling is het natuurgebied Turkaa rond de visvijver. Nadat nieuweling Richard Groenendaal (Sint Michielsgestel) in de gecombineerde wedstrijd van nieuwelingen en junioren met groot machtsvertoon heeft gezegevierd, wint Wim de Vos (Oosterhout) de elitekoers. Als junior heeft De Vos al de nationale kampioenstrui gedragen en heeft hij brons op een WK veroverd. Hier klopt hij Noël van der Ley (Mechelen, Limburg) voor de zege. Na afloop overhandigt de jonge amateur zijn bloementuil aan zijn leermeester Toon Donkers als dank voor de adviezen die de Diessense wielrentrainer hem in de beginperiode van zijn veldritcarrière heeft gegeven. “Want,” zegt De Vos, “zonder de steun van Toon had ik het beslist nooit zover gebracht.” Later zal de Oosterhoutenaar zelfs bij de profs ook nog enkele jaren zijn mannetje staan (Foto Henk van Dorenmalen).

2005 EINDHOVEN

 

In Eindhoven wordt in 2005 de ProTour ploegentijdrit verreden met alle topteams van de wereld aan de start. Op een snikhete junizondag kunnen de profformaties punten scoren voor de wereldbeker. Het parcours is 48,6 kilometer lang en moet door de coureurs worden afgelegd op en neer naar Helmond en vervolgens naar Best. De tijdrijders van het Duitse team Gerolsteiner met onder meer gevestigde namen in de rit tegen het uurwerk als Sebastian Lang en Michael Rich leggen beslag op de overwinning. Na hen zijn de teams Phonak (met Floyd Landis en Oscar Pereiro) en het Deense CSC (met Ivan Basso uit Italië en de Amerikaan David Zabriskie) de snelsten van de dag. Het massaal toegestroomde publiek vergaapt zich aan de renners op hun supersnelle tijdritfietsen die in slagorde over de brede wegen in en rond Eindhoven zoeven. Hier zien de toeschouwers de renners van de Nederlandse Rabobankploeg voorbij stuiven (Foto Theo van Sambeek).

1983 RIETHOVEN

 

Een dolblije Gerben van den Broek (Veghel) wint in 1993 de kermisronde van Riethoven. In de avondschemering houdt hij in de finale van de amateurkoers Ton Verhoeven (Berkel-Enschot) en Luc Reijrink (Diessen) royaal achter zich. Zes jaar later zal hij dat nog eens over doen. Ook dan in 1999 zegeviert hij in Riethoven waar zijn laatste tegenstrevers uit een zeven mans kopgroep hem met enkele meters voorsprong zien finishen. De winnaar van toen woont momenteel in Oisterwijk en is werkzaam bij de firma Baby-Dump die de wielersport al veel jaren een warm hart toedraagt. Om het wielrennen in Brabant te promoten zorgt Van den Broek op zijn website www.brabantcycling.nl dagelijks voor actueel nieuws over Brabantse wedstrijden en Brabantse coureurs. 

 

1984 STEENSEL

 

In 1984 gaat Matthieu Dohmen in Steensel met de hoogste eer strijken in de rijkelijk van premies voorziene kermisronde. Daarmee wordt hij de eerste winnaar van de Steenselse amateurkoers nadat in eerdere jaren junioren er nog de hoofdschotel van het wielerprogramma zijn geweest. De wedstrijd over 80 kilometer wordt in de slotfase door Dohmen gecontroleerd. De door de wol geverfde bijna 33-jarige donkere Limburger heeft als aankomend amateur furore gemaakt door tweemaal achtereen de koningsklassieker door zijn eigen provincie te winnen voordat hij een kortstondig profavontuur is aangegaan. Marc van Orsouw heeft gaandeweg de koers met een solo van elf ronden de basis gelegd voor het winnen van de leidersprijs. De rossige coureur uit Oyen bij Oss finisht als tweede en Jan Burgmans (Bergeijk) gaat als derde mee het podium op naast rondemiss Brigitte Verbaandert (Foto Henk van Dorenmalen)

2000 BERGEIJK

 

Mirella van Melis gaat zegevierend over de eindstreep in de Bergeijk etappe van de Holland Ladies Tour in 2000. Glunderend staat ze na afloop op het podium. Aan leiderstricots in de diverse klassementen heeft ze geen gebrek. Na de rode trui van het jongerenklassement, de witte van het sprintklassement, de groene van de snelste sprintster op punten, mag ze zich ook nog hullen in het gele leiderstricot van de vrouwenronde van Nederland. De 21-jarige boerendochter uit Venhorst ondergaat de huldiging met de routine van een ervaren renster. Ze is al wat gewend na het behalen van een wereldtitel bij de junior-dames in 1997, een bronzen en een zilveren plak op het EK voor espoirs en een serie andere triomfen. Ze voegt nu de openingsetappe in de HLT 2000 aan haar erelijst toe. In de eindsprint met twee heeft ze na een lange ontsnapping Jorunn Kvalo, lid van de Olympische selectie van Noorwegen, in Bergeijk achter zich gehouden.

Inmiddels is de oud-renster de vrouw van Lotto-Jumbo osteopaat Björn van Melkebeke met wie ze drie kinderen heeft.

1963 BLADEL

 

Uit een veld van maar liefst 170 nieuwelingen schrijft Amsterdammer Martin van Bohemen de Acht van Bladel in 1963 op zijn naam. Na ruim 40 kilometer hebben de Rotterdammers Vogelaar en Lokker, Amsterdammer Daan Holst en John Meijer uit Utrecht zich uit het peloton los gerukt. Ze nemen een halve minuut terreinwinst, maar de vier dapperen worden alsnog een halt toegeroepen. Tussen rijen toeschouwers snellen een man of vijftig in Bladel op de eindstreep af. Van Bohemen haalt het vóór Gaby Minneboo en de Zeeuw A. Breur uit Oude Tonge. De verdere uitslag na 102 kilometer in 2 uur, 32 minuten en 10 seconden: 4. A. Minnekus (Zuidland), 5. J. Moes (Amsterdam), 6. Daan Holst (Amsterdam), 7. B. Schulte (Amsterdam), 8. P. van Bronkhorst (Amsterdam), 9. Tiemen Groen (Follega), 10. Piet de Wit (Wormerveer). 

1964 VELDHOVEN

 

“Met een machtige coupe de pédale, op vijftien kilometer voor de finish, sloeg de 23-jarige Rotterdammer André van Middelkoop zijn succesvolle slag. Als een volleerd routinier holde hij bij zijn vijf medevluchters vandaan en stormde naar een grootse zege in de zestiende uitgave van de Omloop der Kempen, die wederom door wielerclub Tempo uit Veldhoven subliem werd georganiseerd. Negen seconden later spurtte Henk Cornelisse vóór Harrie Steevens, Evert Dolman, Frank Ouwerkerk en Eddy Beugels naar een tweede plaats.”

Zo beschrijft Jan Balder in een julinummer van het KNWU blad ‘Wielersport’ in 1964 de finale van de Omloop der Kempen van dat jaar.

Winnaar André van Middelkoop is eerder dat jaar als 3e geëindigd in de Olympia Tour etappe die in Veldhoven finisht. Blijkbaar heeft hij die dag goed opgelet en weet nu precies het moment te kiezen om een solopoging te ondernemen die prachtig slaagt. De Rotterdammer rijdt dat jaar in de Caballero ploeg. In 1965 maakt hij deel uit van het Nederlandse kwartet in de ploegentijdrit voor amateurs op het WK in Noord-Spanje. In kil regenweer wordt Italië wereldkampioen vóór Spanje en Frankrijk. De Nederlandse ploeg met Bart Zoet, Jan Pieterse, Evert Dolman en André van Middelkoop wordt vierde. Laatstgenoemde krijgt een contract bij de profploeg Televizier, maar die sponsor stopt na een jaar. Van Middelkoop, een veelbelovend amateur, heeft in 1968 geen team meer, rijdt dat jaar als ongesponsorde professional, peutert in 1969 nog een contractje los bij Aluminium Bazuin-Peycom en stopt met de wedstrijdsport, nog voordat hij de 29-jarige leeftijd bereikt. Hij wordt brugwachter.

1987 VELDHOVEN

 

Met een vlijmscherpe eindsprint trekt Veldhovense John van den Akker de eerste overwinning in het Kempense wielerseizoen 1987 naar zich toe. Daarvoor moet hij John Vos, de grote animator van de wedstrijd, achter zich houden. Na de premiesprints in het verloop van de koers stuk voor stuk voor zich te hebben opgeëist en tevens de leidersprijs te hebben opgestreken, resteert voor de rijzige renner uit Geffen evenals een jaar eerder in de Beerzen aan de meet slechts de tweede plaats. Er zijn ook bloemen voor de nog maar 18-jarige Arthur van Dongen uit het gelijknamige Dongen. Een trio op het podium waarop het organiserende Beerse wielercomité gerust trots mag zijn.

De uitslag: 1 John van den Akker (Veldhoven), 2 John Vos  (Geffen), 3 Arthur van Dongen (Dongen), 4 Cor van Dijk (Boekel), 5 René Zeegers (Oeffelt), 6 Martijn van Moorsel (Gerwen), 7 Martien Maton (Oisterwijk), 8 Ton Weber (Best), 9 Frank Schuurmans (Den Dungen), 10 Martin Stroosnijder (Kruiningen), 11 Louis van Wely (Vught), 12 Willem-Jan van de Vorst (Veldhoven), 13 Berry Zoontjens (Tilburg), 14 Gert-Jan Brouwershaven (Woudrichem), 15 Robert Louwers (Valkenswaard).