HISTORISCHE TERUGBLIKKEN

 

 

 

 

Op deze website passeren na-oorlogse wedstrijden in de Nederlandse Kempen de revue. Regionale renners, winnaars van wijd en zijd, wielerploegen en clubteams worden nog eens extra in de kijker geplaatst. Foto's verluchtigen de tekst en doen oude tijden herleven.

De historie van de wielersport in het zuiden van Brabant is ook terug te vinden in een tweetal boeken Wielerspiegel van de Kempen met naast honderden pagina's wielergeschiedenis ook zowat 1400 foto's uit het Kempenland.

 

Zie ook: www.wielerspiegel.wordpress.com

2006 Steensel

 

De overvloedige regen kan voor Niek Basten en zijn Kempische supporters de pret niet drukken. Aan de finishlijn van de Steenselse kermisronde is het maandagavond 16 augustus 2006 groot feest. De aanvalslustige Hapertse coureur krijgt eindelijk loon naar werk. Basten boekt niet alleen zijn eerste seizoenszege maar wordt ook overtuigend eindwinnaar in de 12-delige wedstrijdcyclus van het Rabobank Kempenpers Klassement. Met hem krijgt de Steenselse organisatie een mooie naam op de erelijst. Zelden in de 25-jarige periode van de Steenselse kermisronde liet Pluvius zich zo gelden als tijdens de jubileumuitgave van de wielerdag. De hemelsluizen worden vooral in de finalekoers van het Rabobank Kempenpers Klassement volledig geopend. Maar ook de oud-professionals die in de eerste manche achter de derny’s voor de ereplaatsen strijden komen verre van droog over de eindstreep. Steven Rooks schrijft de finalemanche van de dernykoers met oud-professionals op zijn naam door Matthieu Hermans en Eddy Bouwmans achter zich te houden. De wedstrijd achter de derny's geeft een speciaal cachet aan de Steenselse jubileumronde. Piet Hakkens, Peer Heezemans, Wil Jacobs en Hein Peeters, die vanaf het eerste begin nog in de organisatie actief zijn, hebben met de overige leden van de Stichting eer van hun werk. In de finale van het Rabobank Kempenpers Klassement staat Niek Basten voor de taak zijn groene leiderstricot te verdedigen in een al wekenlange tweestrijd met Ferdi van Katwijk uit Wanroy. Met zijn zwager Richard Groenendaal, met Jelle van Groezen, Jurgen van Pelt, Mart van Zandbeek en ook zijn Snelle Wiel clubgenoot Jean-Pierre Leijten legt Basten er in een zesmans kopgroep flink de zweep over. In de slotfase neemt hij in zijn eentje voorsprong. Gedragen door de aanmoedigingen van een groot publiek dat de finishstraat met paraplu’s rijendik tot een kleurig decor maakt houdt hij vooraan stand en slaat een dubbelslag. Op de foto van Theo van Sambeek rijdt hij eerder in de koers in tweede positie achter Jurgen van Pelt. 

 

1981 DUIZEL

 

Met nog tien ronden te rijden oftewel bijna veertien kilometer voor de finish van de 24e kermisronde van Duizel op het kleine knusse parcours in de dorpskom van het Agio-dorp komt er volop leven in de amateurkoers. Een demarrage van Henk Mutsaers (Schijndel) in de kopgroep van acht man breekt de laatste krachten bij zijn medevluchters en splijt de kopgroep in drieën. Een achtervolgende groep van elf renners breekt eveneens in stukken. In een paar ronden tijd dwarrelen de nog overgebleven en naar adem happende renners uiteen tussen de duizendkoppige menigte. Mutsaers slaagt er niet in alleen voorop te blijven. Hij moet Jannes Slendebroek (Geldrop) en Evert van de Pol (Oldebroek) nog voor de finish naast zich dulden. In de eindsprint trekt Slendebroek aan het langste eind en moet, zoals duidelijk op de foto van Peter Smulders te zien is,  Mutsaers moe gestreden met gebogen hoofd zijn meerdere in de Drentse Brabander erkennen.

 

De uitslag: 1 Jannes Slendebroek (Geldrop) 100 km in 2.24.00 u., 2 Henk Mutsaers (Schijndel), 3 Evert van de Pol (Oldebroek) op 3 sec., 4 A. Hassink (Neede) op 26 sec., 5 Wim van Montfoort (Lopik) op 31 sec., 6 Willy de Laat (Vught) op 1 min., 7 Gerrit Solleveld (De Lier), 8 Dries van Wijhe (Oosterwolde), 9 Jan Peels Bergeijk op 1.05 min., 10 Hans Koot (Sint Oedenrode).

2003 BERGEIJK NK Tijdrijden

 

 Niet de als favorieten gestarte Bart Voskamp of Servais Knaven bij de beroepsrenners staan op een woensdagavond in augustus 2003 in Bergeijk op het hoogste trapje van het huldigingspodium, maar de van veel blessureleed herstelde Maarten den Bakker grijpt de gouden medaille. De zomerse avond trekt veel publieke belangstelling voor de twee laatste onderdelen van het omvangrijke programma. De wielermensen van Bergeijk en omgeving bewijzen weer eens hun kwaliteiten. En na het Wilhelmus klinken op het sfeervolle aankomstterrein de tonen van het roemruchte hermenieke als extra toegift voor de kampioenen. 

Pure wielersport is op de wegen van Pielis, Witrijt en Bokseheide ten toon gespreid. Man-tegen-man gevechten op de tijdritfiets. Strijd tegen de klok maar evengoed strijd met zichzelf, want tijdrijden is ongetwijfeld een van de zwaarste disciplines in de wielersport. De kwaliteiten van de renners en rensters worden nergens meer dan in de tijdrit bloot gelegd. Al kan de vorm van de dag zeker ook een rol spelen. Servais Knaven, dat jaar Nederlands enige Touretappe-winnaar, beaamt dat bij de huldiging van de eerste drie professionals. Met zijn dochtertje Britt op de arm kan hij er mee leven dat Maarten den Bakker de titel heeft gegrepen: ‘Een tijdrit liegt er niet om. Het is hartstikke mooi dat Maarten weer terug op niveau is. Al had ik hier natuurlijk zelf ook graag gewonnen.’ En Bart Voskamp is het daar helemaal mee eens: ‘Iedereen gunt het Maarten na alles wat hij heeft meegemaakt. Na alle ellende is hij dit jaar steeds beter gaan rijden. Dit is voor hem de bekroning.’ Daarmee doelt Voskamp op de twee seizoenen waarin Den Bakker door allerlei problemen in de persoonlijke sfeer (een overleden zus, een stukgelopen relatie en daarbij nog blessures die hem van topprestaties weerhielden), niet meer aan grote successen toekwam. Den Bakker zelf geniet van de complimenten van zijn concurrenten. ‘Bart en ik hebben veel respect voor elkaar. Hij was al vanaf de junioren een betere tijdrijder dan ik. Daarom ben ik blij hem nu eens geklopt te hebben.’ De nieuwe nationale tijdritkampioen is vol lof over het parcours en het enthousiaste publiek. ‘Voor mij is dit een grandioze dag,’ laat hij weten voordat hij de gouden medaille in ontvangst neemt.  

1993 EINDHOVEN

 

In Eindhoven komt op 17 oktober 1993 een uitgelezen deelnemersveld aan de start in een wedstrijd voor de Wereldbeker Veldrijden. De Grote Prijs Datelnet is opgenomen in een klassement van zes grote internationale wedstrijden die in het seizoen 1993-1994 in zes verschillende landen wordt betwist. Op een prachtige zonnige najaarszondag komen alle bekende namen in het professionele veldrijden op een fraai parcours aan de Karpendonkse Plas aan het vertrek. Paul Herijgers, de huidige co-commentator bij de veldritten die de Belgische VRT wekelijks uitzendt, neemt de leiding vóór de Tsjech Radomir Simunek, Danny de Bie uit België en onze landgenoten Richard Groenendaal, Frank van Bakel en Henk Baars. Laatstgenoemde rijdt lek en valt terug naar de 40e plaats, omdat hij een halve ronde met een lekke band lopend zijn weg moet vervolgen voordat hij de materiaalpost bereikt. Met een achterstand van een minuut springt de Diessenaar daar op zijn reservefiets. Richard Groenendaal komt nog ten val en keert vooraan terug. Maar dan haakt Simunek in koppositie met een pedaal achter een balk die als hindernis in het parcours is geplaatst. Groenendaal valt over hem heen, Herijgers glipt er langs, neemt 50 meter voorsprong en passeert winnend de finishlijn. Daarmee boekt de Belg na Eschenbach (Zwiterserland) zijn tweede opeenvolgende zege in de Wereldbeker. Simunek klopt Groenendaal, die nog op adem moet komen na zijn eerdere val, voor de tweede plaats. 

1986 VALKENSWAARD

  

De cyclo cross maakt aan het eind van de jaren zeventig een stormachtige ontwikkeling door. Met renners als Hennie Stamsnijder (Enter) en Rein Groenendaal (Sint Michielsgestel) spreekt Nederland internationaal een geducht woordje mee. In Valkenswaard hebben vier regionale wielerclubs in eendrachtige samenwerking bij hun zilveren jubileum in 1974 de nationale titelstrijd veldrijden toegewezen gekregen. Gezamenlijk organiseren De Kempen (Valkenswaard), Het Snelle Wiel (Bladel), Trap Met Lust (Geldrop) en Wilhelmina (Eindhoven) in de jaren die volgen een nationale cyclocross. Bij de toenemende belangstelling voor het veldrijden zijn topcrossen voor de vier verenigingen financieel niet meer haalbaar. In goed overleg wordt daarom in 1980 besloten om de organisatie van de veldrit toe te vertrouwen aan de Stichting Wielerevenementen Valkenswaard. De internationaal sterk bezette cross in november 1980 wordt meteen een voltreffer met Rein Groenendaal als winnaar. De Duitser Klaus-Peter Thaler wint in 1981. In 1982 wordt het podium bezet door winnaar Rein Groenendaal, geflankeerd door Thaler en Hennie Stamsnijder. Als vervolgens vier Belgische organisatoren de Super Prestige Veldrijden in het leven roepen is het Valkenswaardse stichtingsbestuur onder aanvoering van Wim Amels er als de kippen bij om zich bij die organisatie aan te sluiten. Vanaf dan is de groei niet meer te stuiten. De televisie toont interesse en de media is talrijk present als de Belg Roland Liboton in 1983 de eerste Super Prestige cross op Valkenswaardse bodem wint. De organisatie op de sfeervolle Schaapsloop groeit uit zijn jasje en er wordt een nieuw parcours op het Eurocircuit gevonden. De eerste zege op dat nieuwe parcours gaat naar Martin Hendriks (Assen). Op de foto van Wim Amels duelleren Hennie Stamsnijder en Roland Liboton dat jaar op het Eurocircuit om de overige ereplaatsen.

2005 REUSEL

  

Jarenlang is de kerstveldrit in Reusel een vaste waarde op de crosskalender geweest. De veldrit op tweede kerstdag werd 35 keer verreden op een fraai bosparcours in de omgeving van de oude brandtoren. Vanaf 1981 is daar jaarlijks de verzamelplaats van renners en rensters met uitzondering van 1994 als er vanwege tè winterse omstandigheden niet gestart kan worden. Zuid-Nederland is in dat jaar op tweede kerstdag onder een dikke laag ijzel bedekt, zodat het onverantwoord is om de renners op pad te sturen. In de hoogtijdagen van de nationale veldritcoryfeeën Hennie Stamsnijder en Rein Groenendaal, lanceert RWC-secretaris Cees Moeskops het idee om in Reusel een veldrit te organiseren. Diessenaar Toon Donkers, in die tijd zelf nog actief als crosser en als inspirator van de wielersport in Kempenland, wordt gevraagd om een waardig parcours mee te helpen uitzetten. De bossen bij de trimbaan en de omgeving van de Kleine Cirkel blijken een geschikt terrein om de veldrijders aan het werk te zetten. De toppers Groenendaal en Stamsnijder ontbreken op het appèl, omdat de organisatie van begin af aan het principe hanteert dat er niet diep in de beurs wordt getast bij het aantrekken van de deelnemers. Het prijzenschema zorgt ervoor dat toch genoeg coureurs graag naar Reusel afreizen. Een veertigtal echte amateurs bindt de strijd met elkaar aan en Henk Baars wordt de eerste winnaar. In 2005 wordt het podium na de wedstrijd voor de vrouwen (foto) bezet door thuiswinnares Linda Dirkx met naast zich Daniëlle Jansen en Anouk Kesseleer-Haarsma. Voor het eerst heeft de organisatie van RWC Reusel nu, in 2016, besloten de traditionele kerstveldrit geen doorgang te laten vinden.

1984 OIRSCHOT

 

 

Rein Groenendaal hoeft in de Heras veldrit geen enkele keer in het witte zand te bijten op de Oirschotse hei. Zijn spiksplinternieuwe trui ziet nog bijna net zo smetteloos wit als bij het begin van de cross. Veel meer getekend door tegenslag komt wereldkampioen Roland Liboton over de eindstreep. Na een minder voorspoedige start heeft hij, toch al op beduidende achterstand, ook nog een fikse duikeling op een van de hellingen gemaakt. Achter Groenendaal vechten de Belg Johan Ghyllebert en onze landgenoot Frank van Bakel de strijd om plaats twee uit die de amateur uit Deurne in de laatste omlopen in zijn voordeel weet te beslissen. Race- en Toerclub De Pedaleur mag zich ook bij deze derde editie van de veldrit op haar vernieuwde parcours in een grote publieke belangstelling verheugen. Bovendien zijn radio 'Langs de Lijn' en TV 'Studio Sport' met een reportageteam present, zodat De Pedaleurs met hun cross voor een geduchte brok Oirschot promotion zorgen (Foto Henk van Dorenmalen).

2000 LUYKSGESTEL

 

Jaarlijks komen de beste elite- en neo-amateurs in Luyksgestel aan de startlijn van de kermisronde. In 2000 is dat niet anders. Het is op de laatste maandag van juni lekker droog weer, een mild zonnetje schijnt over de ruggen van het rennersveld van hoge kwaliteit en er is veel publiek op de been. In 'een gezellige ambiance', zoals speaker Jan Peeters het uitdrukt, worden vooraf aan de avondkoers nationaal neo-kampioen Bram Tankink (Haaksbergen) en jeugdkampioen Ralf Verhoeven (Bergeijk) in het zonnetje gezet (zie foto Theo van Sambeek). Tankink is dan al zeker van een profcontract bij Farm Frites en laat in Luyksgestel waar voor zijn reisvergoeding zien. Hij maakt deel uit van een vluchtgroep van 21 renners die de finale van de wedstrijd kleurt. Als het trio Herold Dat (Lierop), Rik Elfrink (Haaksbergen) en Coen Loos (Bergeijk) in de slotfase de inspanningen niet beloond ziet, neemt Peter Schep (Lopik) het initiatief van Rabobank ploeggenoot Coen Loos over en bekroont dat met een solozege. Achter hem sprinten Pascal Hermes (Liempde) en Sandro Bijnen (Budel) naar de ereplaatsen op het podium.

1984 BLADEL 

 

In 1984 organiseert TWC Het Snelle Wiel de eerste meerdaagse editie van de Ster van Brabant. In het internationale deelnemersveld staat ook een amateurploeg uit de USA aan het vertrek. Een van de Amerikaanse renners is Steve Hegg die dat jaar olympisch individueel achtervolgingskampioen op de baan in Los Angeles wordt door de Duitser Rolf Golz te verslaan. Bovendien wint de 20-jarige coureur uit Californië met de Amerikaanse ploeg olympisch zilver op de ploegenachtervolging tegen het Australische team. Vooraf in de eerste Ster van Brabant, gewonnen door Jelle Nijdam, weet de USA-amateurselectie die door het Bladels/Amerikaanse bedrijf Walker-Hagou is geadopteerd, weinig potten te breken. Imposante coureurs als Thurlow Rogers, vooraan in de Vredeskoers 1983 achter de sterke Oost-Duitsers Falk Boden en Olaf Ludwig, Tour de l'Avenir etappewinnaar Alexi Grewal en drievoudig ritwinnaar in de Ronde van Colorado Davis Phinney, de vader van de huidige BMC-professional Taylor Phinney, slagen er ook niet in zich in Bladel op het voorplan te werken. Op de foto Steve Hegg aan de start van de individuele tijdrit met wedstrijdleider Jean Houben (Foto Henk van Dorenmalen)

2007 EINDHOVEN

 

Door een teruglopend ledenaantal en een afnemend aantal vrijwilligers besluiten de wielerverenigingen Trap Met Lust (Geldrop) en De Dommelstreek (Eindhoven) aan het eind van 2006 te fuseren. In het voorjaar van 2007 wordt met nieuw elan de schouders gezet onder de fusieclub TML Dommelstreek. In nieuw clubtenue worden de renners gepresenteerd in de gezellige ambiance van de bedrijfsaccomodatie van hoofdsponsor Van Zelst Automaten en Horecagroothandel op industrieterrein De Hurk in Eindhoven. De toekomst van het wielrennen in de regio Eindhoven is daarmee gewaarborgd. Jeugdrennertjes, jongeren en al wat meer ervaren coureurs kunnen er weer tegenaan (Foto Terence Tengker)

1991 RIETHOVEN 

 

In de jaren tachtig en negentig worden in Riethoven door TWC De Kempen uit Valkenswaard jaarlijks jeugdwedstrijden georganiseerd. De jeugdronde draagt de illustere naam 'Hel van Riethoven', omdat het parcours voor een gedeelte uit moeilijk berijdbare klinkerweg bestaat. Weliswaar niet te vergelijken met de Strade Bianche of Parijs-Roubaix. Maar voor de wielerjeugd is de 'Hel van Riethoven' altijd een vergelijkbare wedstrijd geweest. In de leeftijdscategorie van de 12-jarigen gaat de zege in 1991 naar Alain van Katwijk (Aalst-Waalre). Op het podium komen Cor Wirken (Eindhoven) en clubgenoot Richard van Driel van TWC De Kempen naast de jonge winnaar (Foto Theo van Sambeek)

1983 REUSEL

  

In de Reuselse kerstveldrit spitst de strijd om de overwinning zich toe in een duel tussen de favoriet geachte crossers Henk Baars (Diessen) en Michel Groenendaal (Sint Michielsgestel) die steeds nadrukkelijker te kennen geeft in de voetsporen van zijn elf jaar oudere broer Reinier te willen treden. Twee jonge amateurs dus op het voorplan in de cross op en rondom de Reuselse trimbaan. Baars kent in de driejarige historie van de veldrit inmiddels het parcours op zijn duimpje. In 1981 heeft hij er zijn grootste concurrent Frank van Bakel na pech van diens kant weten te kloppen. In 1982 heeft de veldrijder uit Deurne op het hoogste trapje van het podium gestaan na een alle krachten vergende eindsprint tegen de donkerharige Diessenaar. Nu heeft Frank van Bakel de veldrit in Soestduinen op dezelfde dag als die in Reusel uitgekozen om te starten. Vanaf het allereerste begin neemt Henk Baars nu het heft in handen. Michel Groenendaal wil lange tijd niet van wijken weten totdat een val over een boomstronk hem op achterstand zet. Voor Baars is de tweede zege in Reusel daarmee een feit. Op de foto gaat Baars eerder dat jaar in zijn woonplaats Diessen aan de leiding op een van de hindernissen.

1979-2015 VELDHOVEN

Een school voor voortgezet onderwijs met een eigen toerclub. Of dat een unicum is? Het is in ieder geval geen alledaags verschijnsel. In Veldhoven wordt al 36 jaar lang in groepsverband gefietst door leiding en leerlingen van het Sondervick College dat voorheen als Anton van Duinkerken College te boek heeft gestaan en na de fusie met Selsterhorst op de Kempen Campus aan de Knegselseweg is gehuisvest. In mei 1979 nemen gymdocent Henk van Dooren en conrector/leraar Nederlands Jan van den Bosch het initiatief voor een lange toertocht. Er worden vervolgens jaarlijks schoolkampen in het Zuid-Limburgse Slenaken georganiseerd en deelname aan toertochten als Luik-Bastenaken-Luik, Waalse Pijl en Ronde van Vlaanderen wordt vrijwel vaste prik. Later worden daar een stel toertochten in eigen land aan toegevoegd. Tal van (oud-)leerlingen vinden in de Toerclub een eerste aanzet om een wedstrijdlicentie te nemen met als boegbeeld oud-professional John van den Akker.

1984 EINDHOVEN

 

Jarenlang is in Eindhoven de Ronde van de Binnenstad een grote publiekstrekker geweest. In 1967 begonnen als wedstrijd bij de herdenking van de bevrijding in september met amateurs, nieuwelingen en adspiranten zijn achtereenvolgens Peter Franken (Oosterhout), Piet Kessels (Lieshout) en Henk van Vught (Boxtel) er de eerste winnaars bij de amateurs. Ook Fons van Katwijk (Oploo) zegeviert er een paar keer als amateur (1971 en 1974). In 1979 krijgen ook professionals voor het eerst startgelegenheid en is de Zeeuw Cees Priem er winnaar. In de jaren die volgen staan Gerrie van Gerwen, Bert Oosterbosch (1981 en 1984), Joop Zoetemelk, Adrie van der Poel, Jean-Paul van Poppel, Gerrie Knetemann en Steven Rooks er op het hoogste trapje van het podium. Maar ook de overige wedstrijdcategorieën staan er jaarlijks aan de start. Zo wint in 1984 John van den Akker (Veldhoven) de juniorenwedstrijd door Erik Welten (Moergestel) en Rob Stiekema (Veghel) achter zich te houden. Ze worden bij het podium vergezeld door de nestor van de organisatie Jan van der Heijden.

1952 VALKENSWAARD

 

De nog jonge amateur Matthieu Sonnemans (op de foto uit het archief van Gerard Wolfs de vierde renner van links op de voorste rij met open valhelm die gebogen over zijn stuur hangt) wint in 1952 de Ronde van Valkenswaard. Na een bijzonder levendige wedstrijd met tal van uitbraakpogingen weet de Geldroppenaar anderhalve ronde voor het einde een twaalf mans kopgroep te ontvluchten en finisht met 50 meter voorsprong. De uitslag: 1 M. Sonnemans (Geldrop), 2 M. Wolfs (Vlijmen), 3. C. Havik (Zaandam), 4. H. v. d. Velden (Berghem), 5 P. v. d. Linden (Helmond), 6 M. Cuijten (Mierlo), 7 J. Hendriks (Eindhoven), 8 G. van Haaren (Oss), 9 A. Veeke (Eindhoven), 10 G. v. d. Sluijs (Eindhoven).

Bij de nieuwelingen doet zich het merkwaardige feit voor dat de eerst aankomende renner wordt gediskwalificeerd. Derks (Geldrop) is binnendoor gereden. De uitslag: 1. J. Wolfs (Eindhoven), 2 H. v. d. Linden (Helmond), 3 J. van Nispen (Sint Willebrord), 4 F. Filipini (Eindhoven), 5 D. Ceelen (Helmond), 6 A. Gietman (Roosendaal), 7 W. Vriens (Eindhoven), 8 P. de Man (Veghel), 9 C. Schenkelaars (Eindhoven), 10 A. Sebregts (Eindhoven).