2005 STEENSEL

 

Joost van Leijen, een 21-jarige belofte uit Ewijk bij Nijmegen, onderstreept in Steensel zijn grote klasse met een staaltje hardrijden van de bovenste beste soort. Met nog vijfentwintig kilometer voor de wielen vindt hij

het tijd worden voor een glansrijke solo. Hoe hard een vijftal naaste concurrenten ook jacht maakt op de leider, Van Leijen laat zich niet meer achterhalen en kan zich onder een donderende ovatie van een groot publiek al

ver voor de eindstreep recht zetten.

Van Leijen heeft zich aanvankelijk heel rustig in het peloton mee laten voeren. De Ewijker gaat zich pas na dertig kilometer met de leiding bemoeien. Hij sprokkelt zijn eerste punten voor de leidersprijs bijeen en vindt het dan tijd worden voor een eerste echte aanval. Vlakbij de thuishaven van zijn club Tempo uit Veldhoven gaat hij op jacht naar de zege. De derde plaats van een jaar eerder op het podium in Steensel vindt hij voor verbetering vatbaar. Slechts Bob Verkooyen uit Chaam en Bart Kerkdijk uit Den Haag kunnen enkele ronden met pijn en moeite in zijn spoor volgen. Dan vindt Van Leijen de tijd gekomen voor een one man show. In een vloeiende stijl, de rug gekromd en in een strak tempo gaat hij er alleen vandoor. Een reactie van vijf man uit het

peloton volgt. Jurgen van Pelt, Niels Hamers, Paul van den Akker, Bart Dirkx en Marc van Grinsven geven op hun beurt vol gas. Langzaam maar zeker verkleinen de vijf hun achterstand van een halve minuut naar een tiental seconden. Op de langere rechte stukken van het parcours kijken zij leider Van Leijen in de rug. Van Pelt en Van den Akker lijken met een gezamenlijke krachtsinspanning de kloof te gaan overbruggen. Met nog drie ronden te rijden laat de Gelderlander nog eens extra zien uit welk goed wielerhout hij gesneden is. Onder luide

aanmoedigingen van het publiek vergroot hij zijn voorsprong om de felicitaties in ontvangst te kunnen nemen. Zowel de eindzege als de leidersprijs en de prijs voor de strijdlust komen hem met recht toe.

2006 LUYKSGESTEL

 

In Luyksgestel tekende de organisatie in 2006 voor de 40e jubileumeditie van de kermisronde. Toen flankeerden twee zure gezichten winnaar Eddy van IJzendoorn

op het podium. De jonge coureur uit Tiel rekende in de eindsprint af met Fulco

van Gulik en Niki Terpstra, ploeggenoten van elkaar. Van Gulik werd als door de wol geverfde renner die met een sterk eindschot gezegend was afgetroefd door Van IJzendoorn. Daar heeft ook Terpstra, de meest opvallende man in de wedstrijd, geen stokje voor weten te steken. De twee coureurs van het Ubbink/Syntec Team hebben niet kunnen voorkomen dat hun rivaal met de volle winst aan de haal is gegaan. Hij is dwars door alle wel of niet gemaakte afspraken heen naar de volle winst gereden. Voor de wielerliefhebbers is het weer genieten geweest in het grensdorp met een heel sterk rennersveld aan de start in het avondcriterium voor elite/beloften. De kersverse Nederlandse kampioen

elite-zonder-contract Bjorn Hoeben en Gert Vanderaerden, in de driekleur van onze zuiderburen, werden vooraf gehuldigd. Welgeteld 93 coureurs vertrokken voor 42 ronden op het Gestelse parcours. De eerste premies werden in de wacht gesleept door Michael Vanderaerden, zoon van professional Eric van weleer, Reuselse Bart Dirkx en Alain van Katwijk uit Valkenswaard. Niek Basten uit Hapert, in zijn leiderstrui van het Rabobank/Kempenpersklassement, pakten een puntje

voor de leidersprijs. Niki Terpstra reed in zijn eentje enkele ronden voorop en de toekomstige Milram-professional legde daarmee alvast een stevige basis voor diezelfde leidersprijs. In de finale kwamen de drie eerder genoemde coureurs voorop. Van IJzendoorn deed zijn bijnaam 'Fast Eddy' eer aan. Meteen na afloop van de kermiskoers werd hij door zijn twee vluchtgezellen met kritiek

overladen. Die konden het maar moeilijk verkroppen dat zij door de beloftevolle coureur uit het Belgische Palmans-Sapim-Collstrop team aan de zegekar waren gebonden. Van Gulik en Terpstra gooiden het erop dat Van IJzendoorn zich niet aan gemaakte afspraken gehouden zou hebben. Het leek er meer op dat zij hun verlies slecht verteerden. Van IJzendoorn repliceerde: ‘Het was aan hen om mij met hun tweeën proberen los te rijden. Dat is hen dus niet gelukt. Ook al wilden ze iets met me afspreken. Ik kon op het laatste stukje naar de streep nog mooi versnellen.’ Op het huldigingpodium kijken de twee ploeggenoten Terpstra (rechts) en Van Gulik elkaar met een veelbetekenende blik aan. Het grootste leed is dan alweer geleden. Tussen hen in Kempenklassementleider Niek Basten, winnaar Eddy van IJzendoorn en rondemiss Simone Houtappels (Foto Theo van Sambeek)