2013 LUYKSGESTEL-LOMMEL

Dirk Bellemakers stopt als

beroepsrenner

 

In de Waalse Pijl liet Dirk Bellemakers

herhaaldelijk zijn gezicht vooraan zien (foto Theo van Sambeek)

 

Dirk Bellemakers is bezig aan zijn laatste weken als professioneel wielrenner. De 29-jarige in Luyksgestel opgegroeide coureur heeft de knoop door gehakt nadat hij te horen

kreeg dat zijn contract bij de Belgische WorldTourploeg Lotto-Belisol voor 2014

niet wordt verlengd. Hij rijdt in China zijn laatste etappekoers. “Daar kan ik dan mijn fiets aan de Muur hangen,” aldus de oud-Gestelnaar. Ook de klassieke Ronde van Lombardije staat komende zondag 6 oktober 2013 nog op zijn

programma.

 

“Met veel plezier, inzet, karakter en volle overgave heb ik de afgelopen zeven jaar het professionele wielrennen beleefd. In ruil hiervoor heeft het wielrennen mij een koffer vol mooie herinneringen gegeven en een berg aan ervaring. Ik had deze periode voor geen goud willen missen en sluit daarom mijn carrière met een opgeheven hoofd af. Uiteraard had ik dat liever op een andere manier kenbaar gemaakt, maar ik ben me ook bewust van de crisistijd die er

momenteel in het wielrennen heerst. Ik hoop dat deze stap een goed besluit is. Ik heb geen argumenten om het niet te doen,” aldus Bellemakers op zijn website. Bij de mooie herinneringen behoort op de eerste plaats zijn overstap naar de beroepsrenners. “Iets waarvan je lang hebt gedroomd en wat dan lukt.” Ook zijn deelname aan de Giro d’Italia in het nu bijna afgelopen seizoen beschouwt hij als een hoogtepunt uit zijn carrière. “Ik had altijd gehoopt ooit nog eens bij

een grote ploeg zo’n ronde te rijden. In die drie weken heb ik veel geleerd.” Dat het nu allemaal over is doet hem wel een beetje pijn. “Het moet allemaal nog wat slijten, want het is een van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen. Je bent de laatste zeven jaar met één ding bezig geweest: zo hard mogelijk fietsen. Iets waar je veel voor hebt moeten doen en laten. Nu

valt dat weg.”

 

Zijn allereerste koers reed Bellemakers als tweedejaarsnieuweling in het shirt van TWC De Kempen uit Valkenswaard. Daar leerde hij de eerste kneepjes van het wielervak. In 2002 reed hij als junior met een nationaal selectieteam de Vredeskoers in Oost-Europa en beklom vervolgens in zijn eigen Luyksgestel voor de eerste keer het hoogste trapje van het podium. Hij won dat jaar zeven wedstrijden. Het wielrennen combineerde hij met veel andere activiteiten zoals zijn studie aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven en een bijbaantje als stratenmaker. Hij mocht als gastrenner met het Veldhovense TWC Tempo mee naar de Ierse Junior Tour waar hij tweede werd in het eindklassement. In 2004 liet hij voor de tweede keer zijn klasse zien in ‘zijn’ kermisronde van Luyksgestel. Evenals twee jaar eerder kwam hij, nu als neo-amateur, na een solo in de slotfase van het criterium zegevierend over de eindstreep. Na zijn overwinning begon de kermis in

Luyksgestel pas echt. Het halve dorp feestte tot in de late uurtjes door. Het is een van zijn mooiste herinneringen: “Prachtig om de ronde in je eigen dorp te kunnen winnen met al je vrienden om je heen.”

 

Na het doeltreffend afronden van zijn MBO studie Commerciële Economie vervolgde hij die studie op HBO niveau. Opnieuw met succes, zodat de deur naar het professionele wielrennen voor hem open kwam staan. Na vijf seizoenen in de Belgische eerste divisieploeg Landbouwkrediet maakte hij eind vorig jaar de overstap naar het WorldTourteam Lotto-Belisol. Twee profkoersen won hij: de Stadsprijs Geraardsbergen in 2008 en de Sint Elooisprijs Ruddervoorde in 2011. Ook dat kan niet elke coureur hem nazeggen. Bovendien liet hij zijn gezicht geregeld vooraan zien in de

Ardennenklassiekers Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. “Mocht je wielercarrière mislukken, dan moet je iets achter de hand hebben om later je brood te kunnen verdienen,” besefte hij eerder

al. Nu het zo ver is kan hij het hoofdstuk actieve wedstrijdsport met een gerust hart afsluiten. “Ze hebben me van het kastje naar de muur gestuurd,” zegt hij heel treffend. In dubbel opzicht klopt die uitspraak, want behalve dat hij nu naast een nieuw profcontract vist, wordt hij voor zijn laatste

etappekoers ook naar China gestuurd. Al valt het te betwijfelen of hij daar de Muur in het echt gaat beklimmen. Nadat hij komende zondag met zijn ploeg nog de Ronde van Lombardije heeft gereden, vertrekt hij naar Peking voor de vijfdaagse Tour of Beijing. “Daarna kijk ik wel wat er op mijn pad komt. Ik ga eerst met mijn vriendin op vakantie en ga dan eens goed nadenken wat ik volgend jaar precies wil gaan doen. Bij voorkeur iets in de sport. Daar heb ik wel vertrouwen in.” 

 

Naschrift:

 

De volgende stap in het leven van Dirk Bellemakers liet niet lang op zich wachten. Begin juli 2014 begon hij als zelfstandig franchiser aan het hoofd van Belisol Kozijnen en Deuren in Eindhoven.

Nadat hij op 30-jarige leeftijd besloot zijn wielercarrière te beëindigen, ging de samenwerking met de WorldTour formatie Lotto-Belisol nu op een heel ander niveau verder. Zijn diploma Commerciële Economie diploma kon hij daarmee in de praktijk gaan omzetten. “Dit is een geweldig mooie uitdaging, een mooi product met een grote potentie en dat bovendien in mijn eigen regio. Helemaal iets voor mij dus,” liet hij weten. Inmiddels is zijn bedrijf flink gegroeid met meer dan 25 personeelsleden in dienst. De basis van dat bedrijfsmatige succes is Bellemakers niet vergeten. Die stak hij op in de wielersport. Het doorzettingsvermogen uit zijn actieve coureurstijd en de kunst om je snel over tegenslagen heen te zetten komt hem nu goed van pas. Ook in zijn huidige baan werkt hij graag met sportmensen. Zo is drievoudig Olympisch mountainbikedeelnemer Rudi van Houts nu een van zijn werknemers. Met zijn bedrijf Belisol levert Bellemakers topprestaties. Het op industrieterrein Ekkersrijt in Eindhoven/Son gevestigde bedrijf is al enkele jaren hoofdsponsor van het Kempenklassement, een reeks wielerwedstrijden voor mannen en vrouwen in de regio Kempenland. Vanwege de huidige corona omstandigheden komt er dit jaar helaas van de 25-jarige jubileumeditie van dat klassement niets terecht. In 2021 zijn er nieuwe kansen, want de oud-prof blijft met zijn wielerhart in combinatie met een commercieel plan geld in zijn sport stoppen. Bellemakers is niet vergeten waar hij vandaan komt en wil daarom nu ook zijn steen­tje blijven bijdragen. De criteriums rond kerk en plein wil hij in eigen regio laten voortbestaan met een voor de coureurs aantrekkelijk overkoepelend prijzenschema. “Ik heb dit soort rondes altijd met veel plezier gereden. Het gaat er keihard aan toe en er wordt vaak vanaf de eerste meter gekoerst. Eerlijke, echte en mooie wielersport,” aldus de oud-winnaar van de Ronde van Luyksgestel, waar zijn vader Wil voorzitter is van het wielercomité. Tussen de bedrijven door probeert hij om nog meer met de sport verbonden te blijven af en toe tijd vrij te maken als co-commentator op tv bij wielerwedstrijden op Eurosport.

In 2014 ontving Jan Peeters in Luyksgestel een Koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Driek van de Vondevoort (Foto Theo van Sambeek)

 

2010 Luyksgestel De speciale band van Jan Peeters met het grensdorp

 

Voor de laatste keer zal in Luyksgestel tijdens de jaarlijkse wielerronde de vertrouwde stem van Jan Peeters over het parcours galmen in zijn functie als KNWU-jurylid. Aan het eind van dit jaar zet de 71-jarige Eindhovense microfonist een punt achter het verslaan van wielerwedstrijden. Na 38 jaar KNWU-jurylid te zijn geweest, vindt hij het de hoogste tijd worden om het wat kalmer aan te gaan doen. Hij stond achter de micro bij grote wedstrijden als de nationale titelstrijd, de Gold Race, de Ster Elektrotoer en de Holland Ladies Tour. In alle regionale criteriums rond kerk en plein klonk jarenlang zijn indrukwekkende basstem. Aan de kermisronde van Luyksgestel bewaart hij speciale herinneringen. (door Piet Gijsbers) Jan Peeters moet puur uit zijn herinneringen putten als ik hem vraag wat hem van Luyksgestel goed is bij gebleven. “Ik bewaar niks en weet dus ook niet precies hoeveel jaar ik in Luyksgestel de microfoon hanteerde. Ik heb altijd gewoon van de ene wedstrijd naar de andere toegeleefd.” Peeters heeft gedurende een reeks van jaren in het grensdorp een stevige vriendenkring opgebouwd. Met name met de mensen van de Stichting Wielerevenementen Luyksgestel heeft hij een hele goede band. “Wil Bellemakers, Kees Sengers, voorzitter Thieu Tils, Toon van Erp en Ad Borrenbergs mag ik tot mijn speciale vrienden rekenen. Ongeacht wie er jarig is en wat er ook te doen mag zijn: ik ben er van de partij. Hoe dat zo gegroeid is weet ik ook niet. Ik lig bij die mensen eigenlijk midden in het bed.” Die uitspraak is haast letterlijk op te vatten, want als het al eens erg laat wil worden op de avond van de jaarlijkse kermisronde, kan Peeters bij een van zijn vrienden blijven slapen. “Zowel door mij als door mijn vrouw wordt die hechte band met Luyksgestel als super ervaren. Ook omgekeerd is er die band. Bij ons gouden huwelijk, onlangs in het Philips Stadion, was de hele vriendenclub uit Luyksgestel op het feest.” Zonder de organisaties in de andere Kempendorpen te kort te willen doen spreekt hij zijn enorme waardering uit voor de organisatie van de Gestelse koers. “Ongeacht wie ik zou willen noemen, alles is perfect geregeld. Neem bijvoorbeeld de vrouwen van de bestuursleden. Die zijn al op de vroege ochtend van de wedstrijddag bezig met de catering voor de gasten. Van die mensen straalt een welgemeende warmte af. Als zij een beroep op me doen ben ik er gewoon. Zoals afgelopen winter bij de avondvierdaagse van voetbalvereniging De Raven. Toen heb ik eenmalig ja gezegd om dat evenement aan elkaar te praten, hoewel ik eigenlijk al vier jaar met dat soort werk gestopt was. Want geloof me, het kost struif om vier avonden lang in touw te zijn. Maar op zo’n moment kan ik geen nee zeggen tegen mijn vrienden.” Plezier Criteriums als Luyksgestel en Duizel hebben in de ogen van Peeters een aparte status. De beste renners komen er aan de start en de wedstrijden worden druk bezocht. “Vooral de gemoedelijkheid in het grensdorp voelt als een omarming van het goede Brabantse en het Belgische. Maar let wel: Of ik nu een wedstrijd van de nieuwelingen doe of een dikke banden race, zoals in Riethoven in het voorprogramma, ik doe dat met evenveel plezier als commentaar geven bij de beroepsrenners in Stiphout. Ik heb plezier in die jongens en meisjes en probeer er spektakel van te maken.” Peeters ziet uit naar het groot-Bergeijkse overkoepelend klassement voor de meer recreatieve renners in de wedstrijden van Riethoven, Luyksgestel en Bergeijk, waarin de regels van het Kempenklassement van de elite en beloften gehanteerd worden. “Er rijden allemaal regionale jongens, er komt publiek op af, dat moet een succes worden.” Het afscheid als wielerspeaker betekent niet dat de stem van Jan Peeters nergens meer door de microfoon te horen zal zijn. Hij wil af van de wekelijkse verplichting om wedstrijden te becommentariëren, maar benadrukt dat bij diverse gelegenheden nog een beroep op hem gedaan kan worden. “Als ik dadelijk met de wedstrijdsport stop ben ik nog graag bereid om hier en daar, waar gewenst, de zaak aan elkaar te praten. Je kunt daarbij allerlei dingen bedenken: ploegenpresentaties, jubilea en dat soort zaken blijf ik gewoon doen.” Bovendien blijft hij nog voorzitter van het Baby-Dump Kempenpers Klassement, zodat de wielrenners en de wielersupporters voorlopig nog niet van Jan Peeters af zijn

De zilveren oranjeploeg met rechts Harrie Lavreysen

 

2017 Harrie Lavreysen gelauwerd in Hong Kong

 

Het mag als een unicum worden beschouwd. Een jongen uit de Kempen die als baanwielrenner met de nationale selectie wordt uitgezonden naar een WK. Voor Harrie Lavreysen is dat deze week werkelijkheid geworden. De 20-jarige Luyksgestelnaar bezorgt woensdag met twee teamgenoten in Hong Kong in een oranje shirt Nederland de zilveren medaile in de teamsprint. Na een periode met

schouderproblemen heeft de ex-BMX'er van fietscrossvereniging De Durtrappers uit Luyksgestel zich op de latten van de wielerbaan naar de nationale top gewerkt.

 

Zes jaar is Harrie Lavreysen als hij zich bij De Durtrappers aanmeldt. De training bij zijn vereniging leidt vanaf zijn twaalfde tot drie nationale titels op de crossfiets. En op 14-, 15- en 16-jarige leeftijd brengt hij het zelfs driemaal achtereen tot Europees BMX kampioen. Een glansrijke carrière met de Olympische Spelen van Tokio in 2020 lijkt dan in het verschiet. Hij krijgt een plekje op nationaal

sportcentrum Papendal en gaat op 16-jarige leeftijd daar in de omgeving van Arnhem op kamers wonen. Maar dan gaat het tijdens een wedstrijd in Duitsland goed mis. Schouder uit de kom. "In de ziekenwagen hebben ze m'n schouder gezet. Ik voelde de botten knarsen." Een operatie en bijna een half jaar revalidatie volgt. Bij de eerstvolgende training komt hij opnieuw ten val. En weer wordt opereren noodzakelijk met een half jaar revalidatie als toegift. Als de wind hem bij een derde poging uit balans brengt waardoor zelfs beide schouders uit de kom schieten is het advies van de artsen duidelijk. Stoppen met die sport waarbij hindernissen tot wel acht meter hoog moeten worden genomen!

Tijdens wattagetesten van BMX'ers en baanwielrenners op Papendal is Lavreysen intussen bij de bondscoach van de baanrenners door zijn fysiek al opgevallen. "Ik heb blijkbaar een goede bouw voor de baansport met mijn bijna 95 kilo. Nu heb ik er geen spijt van te zijn overgestapt," zegt de student natuurkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Eind 2016 verovert hij zilver en tweemaal brons op het NK. Hij traint op de wielerbaan van Apeldoorn en bedrijft zijn sport met steun van de Luyksgestelse bedrijven Sengers Metaal en Buja.

Inmiddels is Lavreysen naar Apeldoorn verhuisd. Om te wennen aan de tijdsovergang naar het verre oosten traint hij voor het vertrek naar de WK baanwielrennen met de nationale selectie een week lang elke dag telkens een uur vroeger. "Donderdagavond sliep ik al om 7 uur, vrijdagochtend

trainden we om 5 uur." Zondag vertrekt hij met de baanploeg naar Hong Kong. Op woensdag 12 april stunt WK-debutant Lavreysen met Nils van 't Hoenderdaal en Matthijs Büchli door in de eerste ronde olympisch kampioen Groot-Brittannië in de teamsprint te verslaan. In de finale moet de Luyksgestelnaar met Jeffrey Hoogland en Matthijs Büchli hun meerdere erkennen in Nieuw-Zeeland: 44,049 om 44,382. De ontmoeting tussen Nieuw-Zeeland en Nederland is een herhaling

van de WK-finale van vorig jaar. Ook in Londen waren de Nieuw-Zeelandse baanwielrenners destijds te sterk. De afscheid nemende Duitse bondscoach René Wolff kiest tijdens het WK toernooi in Hong Kong in iedere race voor een wisselende samenstelling van de oranjeploeg. "Om

steeds over zo fris mogelijke mannen te beschikken, maar ook omdat we in de breedte een zeer sterke ploeg hebben, waarin de renners nauwelijks voor elkaar onderdoen." Voor Harrie Lavreysen is het volgende doel nu de Olympische Spelen van Tokio in 2020, niet als BMX'er maar als baanwielrenner.