1989 VELDHOVEN

 

Podium Omloop der Kempen: van links naar rechts: Patrick Rasch (Uitgeest), Anthony Theus (Bergeijk) en Eric Cent (Goor) (foto Henk van Dorenmalen)

 

Op zondag 7 mei 1989 staat Anthony Theus glunderend op het erepodium in de Mullerlaan in het Veldhovense Zonderwijk. Voor de 21-jarige dienstplichtig militair uit Bergeijk gaat een droomwens in vervulling. Hij heeft al lang uitgekeken naar een klassieke zege. Als die dan uitgerekend in de Omloop der Kempen geboekt kan worden, geeft dat een wieleramateur uit de streek van de Brabantse koningsklassieker extra voldoening (Foto Henk van Dorenmalen) Theus kan zich het koersverloop nog helder voor de geest halen. “De wedstrijd was toen 220 kilometer lang. De dag ervoor reed ik de Ronde van Overijssel. Die was toen 230 kilometer. In de Kempen reed ik 180 kilometer voorop. We reden al na veertig kilometer met tien man weg. Veel later in de wedstrijd sloten zich nog een aantal anderen bij ons aan.” Dat deert Theus niet. Integendeel. Na de samensmelting van de twee kopgroepen is hij de eerste die opnieuw voorsprong probeert te nemen. Dertien renners blijven uiteindelijk vooraan bijeen. De beslissende aanval wordt door Theus geopend met nog tien kilometer voor de wielen. Harm Jansen van de nationale ploeg countert, maar krijgt als bewaker Patrick Eyk, de ploeggenoot van Theus uit het Van Aarle/Ecco-team, met zich mee. Theus wil op eigen terrein de winst niet uit handen geven. “In de laatste kilometer demarreerde Eric Cent en die werd zo voor mij een ideale springplank. In de finishstraat ging ik erop en erover en won daarmee mijn eerste A-klassieker.” De Bergeijkenaar zal zijn zege in de Omloop der Kempen nog driemaal (1994, 1995 en 2000) herhalen waarmee hij tot nu toe recordhouder is in de Kempenklassieker.

1981 HAPERT

 

In 1981 opent Hapert het wegseizoen in de Kempen met de districtskampioenschappen Brabant Zuid-Oost. De Hapertse Supporters Vereniging en wielerclub Het Zuiden uit Eindhoven zien in een middagvullend programma om en nabij de 300 renners voor vijf districtstitels strijden. De wedstrijd krijgt bij de amateurs een internationaal tintje met de deelname van de Britten Dave Akam, Stephen Jones, Neil Martin en John Wainwright, een kwartet dat in de regio Kempen is ingekwartierd. Maar de streekrenners geven de toon aan. Hans Baudoin (Valkenswaard) debuteert bij de amateurs met de districtstitel. Er zijn ook gouden medailles voor nieuweling Rob Verbaandert (Steensel), junior John van de Wijdeven (Eindhoven), good-old Jo Jansen (Valkenswaard) in het kampioenschap voor veteranen en Gerard van Hintum (Eindhoven) bij de liefhebbers. TWC De Kempen uit Valkenswaard wint het clubklassement. Bijgaande foto van Jos Moeskops met de molen van Hapert op de achtergrond dient in die tijd enkele jaren als herkenningspunt voor de rubriek Kempische Wielerspiegel in de weekbladen van Kempenpers uit Hapert.

1987 DIESSEN

 

Op zondag 4 oktober 1987, een prachtige nazomerdag, organiseert de wielervereniging Diessen haar zesde veldrit. Plaats van handeling is het natuurgebied Turkaa rond de visvijver. Nadat nieuweling Richard Groenendaal (Sint Michielsgestel) in de gecombineerde wedstrijd van nieuwelingen en junioren met groot machtsvertoon heeft gezegevierd, wint Wim de Vos (Oosterhout) de elitekoers. Als junior heeft De Vos al de nationale kampioenstrui gedragen en heeft hij brons op een WK veroverd. Hier klopt hij Noël van der Ley (Mechelen, Limburg) voor de zege. Na afloop overhandigt de jonge amateur zijn bloementuil aan zijn leermeester Toon Donkers als dank voor de adviezen die de Diessense wielrentrainer hem in de beginperiode van zijn veldritcarrière heeft gegeven. “Want,” zegt De Vos, “zonder de steun van Toon had ik het beslist nooit zover gebracht.” Later zal de coureur uit Oosterhout zelfs bij de profs ook nog enkele jaren zijn mannetje staan (Foto Henk van Dorenmalen). 

 

1983-1992 Valkenswaard

10 jaar Super Prestige veldrit

 

Rein Groenendaal won maar liefst vijf keer de veldrit in Valkenswaard. In 1978, 1980, 1982, 1985 en 1987 was hij er de sterkste van de dag. In 1982 kreeg de Sint Michielsgestelnaar op het Schaapsloop circuit de Duitser Klaus-Peter Tahler (links) en Hennie Stamsnijder (Enter) naast zich op het podium (Foto Peter Smulders)

 

In Valkenswaard worden door TWC De Kempen in zand, modder en gras al meer dan 50 jaar veldritwedstrijden georganiseerd. Aanvankelijk was het idyllische parcours De Schaapsloop plaats van handeling. In 1968 won Jos van der Vleuten (Mierlo-Hout) daar bij de profs en amateurs het kampioenschap van het district Brabant Zuid-Oost vóór Jan van Katwijk (Oploo) en Tonnie Gruijters (Lieshout). Later volgden ook open nationale en internationale wedstrijden. De nationale titelstrijd vond eveneens een paar keer in Valkenswaard plaats. De cyclo cross maakte aan het eind van de jaren zeventig een stormachtige ontwikkeling door. Met renners als Hennie Stamsnijder (Enter) en Rein Groenendaal (Sint Michielsgestel) sprak Nederland internationaal een duchtig woordje mee. Vanaf 1980 werd de organisatie van de Valkenswaardse veldrit toevertrouwd aan de Stichting Wielerevenementen Valkenswaard. Rein Groenendaal werd dat jaar de eerste winnaar en zou die zege later nog viermaal herhalen. De Duitser Klaus-Peter Thaler won in 1981. Toen een jaar later vier Belgische organisatoren de Super Prestige Veldrijden in het leven riepen, was het Valkenswaardse stichtingsbestuur onder aanvoering van Wim Amels er als de kippen bij om zich bij die organisatie aan te sluiten. Vanaf toen was de groei niet meer te stuiten. De televisie toonde interesse en de media was talrijk present toen de Belg Roland Liboton in 1983 de eerste Super Prestige cross op Valkenswaardse bodem won. De organisatie op de sfeervolle Schaapsloop groeide uit zijn jasje en er werd een nieuw parcours op het Eurocircuit gevonden.

1983-1992 Valkenswaard

10 jaar Super Prestige veldrit (vervolg)

 

In 1986 werd voor de eerste keer een veldrit op het Valkenswaardse Eurocircuit verreden met bij de deelnemers Hennie Stamsnijder (Enter) en Roland Liboton (Rillaar, België) die op een van de stevige hellingen door het slijk ploeterden (Foto Wim Amels)

 

Een extra attractie was dat de renners op het nieuwe Eurocircuit parcours op één rij konden starten. Ze kregen er een moordend zware omloop voorgeschoteld. Zeker wanneer regenval het circuit teisterde konden zij er hun plezier op. Toen in 1987 ook het rallycross gedeelte van het Eurocircuit in het veldrit parcours werd opgenomen, had dat tot gevolg dat er een zeer snelle en bloedstollende wedstrijd ontstond. Tot in de laatste ronde maakten dat jaar nog verschillende renners aanspraak op de overwinning. Die kwam uiteindelijk bij Kempen-renner Frank van Bakel (Deurne) terecht. Ook in 1989 was de spanning te snijden en werd de wedstrijd pas in de eindsprint beslist. Rudy Thielemans (Wolvertem-Meise) klopte Martin Hendriks en wereldkampioen Danny de Bie (Booischot, België), zodat de eerste Belgische overwinning op het circuit een feit was. Ook in 1990 zag het er lang naar uit dat een Belg met de zege zou gaan strijken. Staf van Bouwel (Kasterlee) reed tot de laatste ronde geheel alleen aan de leiding. Radomir Simunek (Plzen, Tsjechië) passeerde de Belg uit de Kempen met een aangepaste tactiek in de laatste ronde en won alsnog soeverein met voorsprong. Ook in 1991 zou de Tsjech, toen in de regenboogtrui van de wereldkampioen, in Valkenswaard triomferen. De Super Prestige cross in november 1992 werd in Valkenswaard de laatste. Adrie van der Poel toonde zich de sterkste van de dag. Hij klopte Richard Groenendaal, de man in opkomst die het Nederlandse veldrijden in de jaren die volgden op de kaart bleef houden. De organiserende Stichting Wielerevenementen ging na een grote bloeiperiode ter ziele. De podiums van 10 jaar Super Prestige in Valkenswaard: 1983 1 Roland Liboton, 2 Hennie Stamsnijder, 3 Rein Groenendaal 1984 1 Hennie Stamsnijder, 2 Roland Liboton, 3 Rein Groenendaal 1985 1 Rein Groenendaal, 2 Paul de Brauwer, 3 Roland Liboton 1986 1 Martin Hendriks, 2 Rein Groenendaal, 3 Huub Kools 1987 1 Rein Groenendaal, 2 Martin Hendriks, 3 Hennie Stamsnijder 1988 1 Frank van Bakel, 2 Hennie Stamsnijder, 3 Huub Kools 1989 1 Rudy Thielemans, 2 Martin Hendriks, 3 Danny de Bie 1990 1 Radmir Simunek, 2 Gustaaf van Bouwel, 3 Danny de Bie 1991 1 Radomir simunek, 2 Pascal van Riet, 3 Carl Camrda 1992 1 Adrie van der Poel, 2 Richard Groenendaal, 3 Filip van Luchem.

1988 REUSEL

 

Jarenlang organiseert RWC Reusel, eerst in het voorjaar en vervolgens met pinksteren, een wielerronde waarin ook voor dames een wedstrijd in het programma wordt opgenomen. In 1973 is de eerste winst voor Wil Kwantes (Zaandam). In de twee volgende jaren neemt Keetie Hage de bloemen voor de winnares mee naar het Zeeuwse Sint Maartensdijk. Aan de lijst met winnaressen worden later Corrie Verhoeven (Berkel-Enschot), Coby van de Broek (Soest), Petra de Bruin (Langeraar, in 1983 èn in 1984), Eria Oomen (Schijndel), Mieke Havik (Soest) en Gonnie van Koert (Nieuwkoop) toegevoegd. In 1988 wordt de erelijst afgesloten met Heleen Hage (Sint Maartensdijk) die Monique de Bruin (Hoogland) voor de zege aftroeft (zie foto).

Heleen Hage is de jongere zus van meervoudig wereldkampioene Keetie en de eveneens goed voor de dag komende Bella. In tegenstelling tot haar zussen kan Heleen goed bergop rijden en bewijst dat onder meer met vier etappezeges in de Tour Féminine, de Ronde van Frankrijk voor vrouwen. In 1984 wordt ze tweede in het eindklassement van de Tour. Ze behaalt de nationale wegtitel bij de vrouwen in 1986 en eindigt in 1987 als tweede op het wereldkampioenschap. In het jaar dat ze in Reusel zegeviert doet ze mee aan de Olympische Spelen van Seoel waar ze als 19e finisht (Foto Marianne van Dorenmalen).

1984 STEENSEL

 

In 1984 gaat Matthieu Dohmen in Steensel met de hoogste eer strijken in de rijkelijk van premies voorziene kermisronde. Daarmee wordt hij de eerste winnaar van de Steenselse amateurkoers nadat in eerdere jaren junioren er nog de hoofdschotel van het wielerprogramma zijn geweest. De wedstrijd over 80 kilometer wordt in de slotfase door Dohmen gecontroleerd. De door de wol geverfde bijna 33-jarige donkerharige Limburger heeft als aankomend amateur furore gemaakt door tweemaal achtereen de koningsklassieker door zijn eigen provincie te winnen voordat hij een kortstondig profavontuur is aangegaan. Marc van Orsouw heeft gaandeweg de koers met een solo van elf ronden de basis gelegd voor het winnen van de leidersprijs. De rossige coureur uit Oyen bij Oss finisht als tweede en Jan Burgmans (Bergeijk) gaat als derde mee het podium op naast rondemiss Brigitte Verbaandert (Foto Henk van Dorenmalen)

1982 MOERGESTEL

 

In 1982 wordt in Moergestel door enkele

enthousiastelingen in het dorp de Stichting Wielerronde Moergestel in het leven

geroepen die de toepasselijke naam Komtoer van Moergestel aan het nieuwe evenement geeft. Harrie Lunenburg, door microfonist Cor Wijdenes in de Oost- en Midden-Brabantse wedstrijden steevast het warme bakkertje uit Loosbroek genoemd, wordt de eerste amateurwinnaar door Jo van Lierop (Deurne) en Stan Strijbosch (Best) achter zich te houden. Als juniorenwinnaar wordt Schijndelnaar Jos van der Wijst gehuldigd en plaatselijk renner Eduard van der Loo, in die

tijd vrijwel onklopbaar bij de recreanten, schrijft ook de thuiswedstrijd op zijn naam. Bij de nieuwelingen is Edwin Hendriks (Heesch) als eerste aan de finish. Dankzij een uitstekende sprint is die een veelwinnaar. In Moergestel

klopt hij Marcel Piels (Rosmalen) en Rob Stiekema ('s-Hertogenbosch), die nog in het bezit is van deze podiumfoto. Voor het podium staat Erik Welten die wordt gehuldigd als beste deelnemer uit Moergestel.

1983 REUSEL

 

In de Reuselse kerstveldrit spitst de strijd om de overwinning zich toe in een duel tussen de favoriet geachte crossers Henk Baars (Diessen) en Michel Groenendaal (Sint Michielsgestel) die steeds nadrukkelijker te kennen geeft in de voetsporen van zijn elf jaar oudere broer Reinier te willen treden.

Twee jonge amateurs dus op het voorplan in de cross op en rondom de Reuselse trimbaan. Baars kent in de driejarige historie van de veldrit inmiddels het parcours op zijn duimpje. In 1981 heeft hij er zijn grootste concurrent Frank van Bakel na pech van diens kant weten te kloppen. In 1982 heeft de veldrijder uit Deurne op het hoogste trapje van het podium gestaan na een alle krachten vergende eindsprint tegen de donkerharige Diessenaar. Nu heeft Frank van Bakel de veldrit in Soestduinen op dezelfde dag als die in Reusel uitgekozen om te starten. Vanaf het allereerste begin neemt Henk Baars nu het heft in handen. Michel Groenendaal wil lange tijd niet van wijken weten totdat een val over een

boomstronk hem op achterstand zet. Voor Baars is de tweede zege in Reusel daarmee een feit. Op de foto gaat Baars eerder dat jaar in zijn woonplaats Diessen aan de leiding op een van de hindernissen.

1984 BEST

 

De renners van wielervereniging Kolonel Cole worden in de jaren 70 en 80 door verschillende clubsponsors in de kleding gestoken. Om te beginnen door de makers van het Brabants gerstenat Bavaria. Vleesmeesters De Kroes is de volgende sponsor. Als die in 1983 stopt met de sponsoring neemt clublid Jan van de Biggelaar die taak over. Die heeft al enkele jaren een eigen sponsorteam op de weg gezet en besluit in 1984 als clubsponsor voor zijn vereniging te gaan fungeren. Tijdens de Ronde van Best wordt de ploeg voorgesteld aan het publiek en kunnen de mensen kennis maken met de groen-zwarte kleding die het vertrouwde rood en geel komt vervangen. Op de foto staand van links naar rechts sponsor Jan van de Biggelaar, Jos Weber, Frans Pulles, Marc Tabak, Joost Kuijs, Thommy Gieles, Peter Artz, John Kluijtmans, Frank Gloudemans, Otto van der Linden, Hans van Stratum, Jeanique van der Linden, Monique Artz, Marco Leenderts, M. van de Kerkhof en Patrick Bertrams. Gehurkt: Frans Sanders, Joost Bertrams, Remy van Strien, Peter van Nunen en Wim Spanjers.

1984 BLADEL

 

In april 1984 tijdens de eerste editie van de driedaagse

Ster van Brabant heeft Jelle Nijdam voor aanvang van de zondagetappe even een onderonsje met Nico Verhoeven (Berkel-Enschot) en Frank Pirard (Breda). Nijdam heeft al in de proloog op vrijdagavond een voorschot op de eindzege genomen door zijn Van Aarle-Ecco ploeggenoten Hans Daams (Valkenswaard) en John Talen (Spijkenisse) na ruim 22 kilometer in de individuele tijdrit respectievelijk 41 en 48 seconden achter zich te houden. Nadat Peter Hofland (Roosendaal) op zaterdag de rit in lijn heeft gewonnen eindigt de derde etappe op zondag in een sprintzege voor Jean-Paul van Poppel (Tilburg). Jelle Nijdam zal nog in dat najaar prof worden bij Kwantum Hallen-Yoko en rijdt later nog voor Super Confex, Buckler, Wordperfect en TVM. Hij staat vooral bekend om zijn geweldige demarrage in de laatste kilometer. Hij zal zes etappes in de Tour de France winnen voordat hij in 1996 als actief coureur stopt.

Op de foto uit 1984 lijkt het alsof Nico Verhoeven zich al bij de eindzege van Nijdam in de Ster van Brabant heeft neergelegd. Hij neemt zijn petje af voor de renner uit Zundert. Ook op de foto te herkennen Willem van Steensel, een van de nestors in de organiserende Tour- en Wielerclub

Het Snelle Wiel, alsook de broers Nico en Harrie Panken, Jos Broekx, Marcel Vosters en (midden achter) vader Pirard.

1984 EINDHOVEN

Ronde van de Binnenstad

 

Jarenlang is in Eindhoven de Ronde van de Binnenstad een grote publiekstrekker geweest. In 1967 begonnen als wedstrijd bij de herdenking van de bevrijding in september met amateurs, nieuwelingen en adspiranten zijn achtereenvolgens Peter Franken (Oosterhout), Piet Kessels (Lieshout) en Henk van Vught (Boxtel) er de eerste winnaars bij de amateurs. Ook Fons van Katwijk (Oploo) zegeviert er een paar keer als amateur (1971 en 1974). In 1979 krijgen ook professionals voor het eerst startgelegenheid en is de Zeeuw Cees Priem er winnaar. In de jaren die volgen staan Gerrie van Gerwen, Bert Oosterbosch (1981 en 1984), Joop Zoetemelk, Adrie van der Poel, Jean-Paul van Poppel, Gerrie Knetemann en Steven Rooks er op het hoogste trapje van het podium. Maar ook de

overige wedstrijdcategorieën staan er jaarlijks aan de start. Zo wint in 1984 John van den Akker (Veldhoven) de juniorenwedstrijd door Erik Welten (Moergestel) en Rob Stiekema (Veghel) achter zich te houden. Ze worden bij het

podium vergezeld door de nestor van de organisatie Jan van der Heijden.

1985 CASTEREN

 

Zes jaar achtereen staat Casteren in de tweede helft van de jaren tachtig in het teken van de wielersport. In de laatste week van de

schoolvakanties krijgt om te beginnen de basisschooljeugd in de ochtenduren de

gelegenheid om zich met elkaar in leeftijdsgroepen op de fiets te meten.

Achtereenvolgens is het daarna de beurt aan de Casterse jeugd van 13 tot en met

16 jaar, de Kempenjeugd zonder wedstrijdlicentie in twee leeftijdsklassen,

gevolgd door dames en heren apart in een paar dikke banden wedstrijden. In de

avonduren krijgen recreanten in twee wedstrijden (30+ en 30-) vrij baan met

deelname van renners zonder KNWU-licentie. In 1985 gaat de zege bij de 30-plussers naar Jan Adelaars (Heeze) vóór Tonnie Jansen (Bladel) en John Boeren (Rucphen). De wedstrijd van de 30-minners (zie foto) eindigt in een overwinning voor Eduard van de Loo (Moergestel) die de Bladelse renners Tonnie Arts en Jos Roijmans aan de finish voor blijft (Foto Chris Corstiaans)

1985 DUIZEL

 

In Duizel trekt de 28e kermisronde op de laatste maandag van juli 1985 zoals gewoonlijk veel publiek. De strijd om de gele trui wordt in vier wedstrijdcategorieën gestreden. De eerste bloemen zijn voor niet-licentiehouder Cor Gerritsen (Middelbeers). Eria Oomen (Schijndel) heeft de snelste benen van het damespeloton. Ze verslaat Corry Timmermans-Verhoeven ('s-Hertogenbosch) en Petra Groen (Nieuw-Lekkerland). Voordat Jan Burgmans (Bergeijk) bij de amateurs

met een slotsolo van drie kwartier de handen van het publiek op elkaar brengt, snelt Frank Kersten naar zijn tiende seizoenzege bij de junioren. Voor de jonge coureur uit Geldrop is het de tweede opeenvolgende overwinning in Duizel. Evenals een jaar eerder slaagt hij er in het complete deelnemersveld een ronde

of meer achterstand te bezorgen.

Nadat Erwin Couwenberg (Reusel) in het gezelschap van Anthony Theus (Bergeijk) de juniorenkoers om de gele trui heeft opengebroken, slagen ook die twee streekrenners er niet in de Geldropse snelheidsduivel Kersten bij te benen. In een soepele stijl raast die zijn rondjes af en zoals Jan Peeters later amateur Jan Burgmans door moeilijke momenten heen zal slepen, zo doet de Eindhovense microfonist dat ook met Kersten. Gedragen door het applaus van het publiek slaagt die er in de allerlaatste ronde in de sprong naar de laatste nog niet gedubbelde groep te maken. Op het podium krijgt hij gezelschap van Kees Smits (Zundert) en William Berns (Cuyk).

1987 OOSTELBEERS

 

Met een vlijmscherpe eindsprint trekt Veldhovense John van den Akker de eerste overwinning in het Kempense wielerseizoen 1987 naar zich toe. Daarvoor moet hij John Vos, de grote animator van de wedstrijd, achter zich houden. Na de premiesprints in het verloop van de koers stuk voor stuk voor zich te hebben opgeëist en tevens de leidersprijs te hebben opgestreken, resteert voor de rijzige renner uit Geffen evenals een jaar eerder in de Beerzen aan de meet slechts de tweede plaats. Er zijn ook bloemen voor de nog maar 18-jarige Arthur van Dongen uit het gelijknamige Dongen. Een trio op het podium waarop het organiserende Beerse wielercomité gerust trots mag zijn.

De uitslag: 1 John van den Akker (Veldhoven), 2 John Vos (Geffen), 3 Arthur van Dongen (Dongen), 4 Cor van Dijk (Boekel), 5 René Zeegers (Oeffelt), 6 Martijn van Moorsel (Gerwen), 7 Martien Maton (Oisterwijk), 8 Ton Weber (Best), 9 Frank Schuurmans (Den Dungen), 10 Martin Stroosnijder (Kruiningen), 11 Louis van Wely (Vught), 12 Willem-Jan van de Vorst (Veldhoven), 13 Berry Zoontjens (Tilburg), 14 Gert-Jan Brouwershaven (Woudrichem), 15 Robert Louwers (Valkenswaard).