In de Ronde van de Amerika's laat Hans Daams zich in 1989 als klassementsleider

huldigen

 

1987 Valkenswaard/Achel

Wielerprof Hans Daams ziet de toekomst zonnig in

 

Het is eind januari 1987. Hans Daams, de enige beroepsrenner in het Kempenpers gebied, is na een kortstondig uitstapje naar het West-Brabantse land teruggekeerd naar de omgeving van zijn geboorteplaats Valkenswaard. Weekblad Kempenland Info zocht de net 25-jarige PDM-coureur op in Achel waar hij met zijn vrouw Esther een onderkomen heeft gevonden op de bovenverdieping van het Achels Bouwbedrijf, op een royale steenworp van de grens.

 

(door Piet Gijsbers)

 

Hans Daams blijkt, in al zijn bescheidenheid, een vlotte prater. bij het gezellig knapperende houtvuur in de open haard doet hij zijn relaas over de ervaringen in de eerste twee jaren van zijn profloopbaan. "Na de Olympische Spelen in 1984 kwam ik via Jan Gisbers, de assistent-ploegleider van Kwantum, in die ploeg terecht. Dat eerste jaar ging het meteen al behoorlijk goed. Begin maart won ik de Omloop van de Vlaamse Ardennen, een semi-klassieker. Na mijn eerste

profseizoen zijn Esther en ik getrouwd en verhuisden we naar Hoogerheide. Daar in Wet-Brabant woonde een aantal ploegmakkers van Kwantum en ik dacht er voordeel aan te hebben om gezamenlijk met hen te kunnen trainen. Ik had dan ook hele hoge verwachtingen van mijn tweede seizoen bij de profs. die winter trainde ik hard, misschien wel te hard, denk ik nu, al zal dat nog moeten blijken. In het begin van het wegseizoen vielen de prestaties erg tegen. Eigenlijk ben ik zowat het hele vorige seizoen achter mijn vorm aan blijven hinken. Ik kwam nooit op het niveau dat ik wilde bereiken. Ploegleider Jan Raas kreeg toen ook steeds minder vertrouwen in mij. Met Jan Gisbers, die inmiddels bij PDM aan de slag was, heb ik altijd goed contact gehad. Ik heb hem gevraagd of er in zijn ploeg nog een plaats open was in het nieuwe seizoen." Door een etappezege in de Dauphiné Libéré, een van de voorbereidingswedstrijden op de Tour de France, wordt de wens van de Valkenswaardse profcoureur al in een vroeg stadium ingewilligd. Hij maakt nog wel op gepaste wijze het seizoen 1986 vol bij Kwantum, rijdt nog een goede profronde van Nederland (3e en 4e in etappes) maar wordt niet opgesteld in de selectie voor de grote najaarsklassiekers.

 

Wintersport

 

Eind september zet Daams zijn fiets een maand lang aan de kant. Het jonge paar verhuist van Hoogerheide naar Achel, een meer vertrouwde omgeving voor Esther Daams-van de Wiel in haar geboortestraat Achel-Station, ter plaatse Achel-Statie genoemd. Hans sluit zich aan bij atletiekvereniging AVV in Valkenswaard. "Even wat andere spieren in werking stellen die je bij wielrennen niet gebruikt. Anders ben je zo eenzijdig bezig. Ik houd ook wel van hardlopen. Dat

is allemaal eens wat anders, hè. Zo ben ik ook weer langzaamaan door de bossen gaan rijden en heb ik enkele crossen gereden. Met de PDM-ploeg zijn we een week op wintersport geweest in de Franse Alpen, ook al iets wat ik nooit had gedaan. Daar kreeg ik de smaak van het langlaufen te pakken en bij terugkomst ben ik nog een week met Esther naar het Sauerland geweest. Het is allemaal eens wat anders dan steeds maar met je fiets bezig zijn."

Hans Daams ziet aan het begin van het wegseizoen 1987 een groot voordeel in de toetreding tot de PDM-ploeg. "We rijden een dubbel programma en daardoor komen alle renners ook in het voorjaar goed aan bod. Heel anders dan bij Kwantum waar maar de helft van de ploeg in competitie kwam. Terwijl anderen de Ronde van de Middellandse Zee en Tirreno-Adriatico reden waas ik thuis aan het trainen. Daardoor liep ik achterstand in competitie op wat me het hele seizoen heeft opgebroken." Hij heeft zelf het gevoel dat hij beter kan dan hij tot nu toe presteerde. "De doorlopende lijn is vorig jaar even onderbroken geweest, maar dat wil ik nu zo snel mogelijk herstellen. Niet alleen voor mezelf, maar ook als eerbetoon aan Jan Gisbers die steeds vertrouwen in me hield."

 

Vervolg

 

Hoe het Hans Daams sindsdien is vergaan? Vroeg in zijn eerste seizoen bij PDM wint hij de Ronde van Friesland en het sprintklassement in de Catalaanse Week. In kleinere wedstrijden rijdt hij naar een vijftal podiumplaatsen. Een jaar later wint hij in Groot-Ammers en schrijft de Belgische Kustpijl op zijn naam. In 1988 gaat het crescendo: hij rijdt zich naar het podium in twee etappes van de Vierdaagse van Duinkerken, in de Scheldeprijs in Schoten en in de Belgische Sluitingsprijs in Putte-Kapellen. Zijn beste seizoen wordt 1989 met een dubbele zege in de Ronde van de Amerika’s. Hij wint een etappe in Venezuela en verdedigt zijn leiderstrui tegen toppers als Delgado, Roche en LeMond tot op de slotdag in Florida. Later wint hij ook nog een etappe in de Ronde van Zweden en staat daar nog twee keer als tweede op het podium. Zijn mooie resultaten hebben

uitverkiezing in de Tour de France ploeg tot gevolg. Maar vlak voor de Tour slaat het noodlot toe. Vanwege hartritmestoornissen moet Daams noodgedwongen uit competitie blijven. Daardoor ziet de Kempenaar deelname aan de Tour de France in rook vervliegen. Vanaf het ziekenhuisbed moet hij de verrichtingen van zijn ploegmakkers op de teevee volgen. Een lange periode van gedwongen

thuis zitten volgt. Hij heeft een tijd nodig om de klap te verwerken dat hij door de artsen wordt afgeraden nog langer topsport te bedrijven. “In beperkte mate kan en mag ik nog bijna alles doen. Met inspanningstesten wordt mijn fysieke conditie gepeild. Na mijn geval zijn ze voorzichtig geworden. Alle renners van de PDM-ploeg ondergaan uitgebreide testen op nieuw aangeschafte

apparatuur,” meldt hij in het voorjaar van 1990. Het kan niet voorkomen dat de Fries Johannes Draaijer plotseling aan een hartstilstand overlijdt. Een nieuwe klap voor de herstellende Daams. Voor hem is het probleem dat je als topsporter met hartritmestoornissen meteen werkloos bent. Hij moet er zijn hele wereld voor omgooien. Als afleiding gaat hij zich toeleggen op de training van de

nieuwelingen bij zijn vereniging TWC De Kempen. Later begint hij met Peter Theuns in Achel-Statie de Wielershop Achel die hij op eigen naam voortzet en die tot een goed florerende zaak is uitgebouwd. Bij de wielersport blijft de oud-Valkenswaarder betrokken nu zijn dochter Jessie in de vrouwenpelotons te vinden is.